IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Drained

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende
AuteurBericht
Ethan Grossworth

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 24-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   vr aug 03, 2018 12:33 pm







Eindelijk liet Connor de discussie varen, tot Ethan’s opluchting. Hij wist niet zeker of hij nog meer vragen of beschuldigingen kon hebben. Hij stond al op het puntje van knappen. Doordat Connor gelukkig er niet verder op in ging, konden ze eindelijk verder gaan met de procedure om Connor te helpen. Ethan probeerde de irritatie en frustratie van zich af te schudden en probeerde zich vol op te concentreren op de manier waarop hij Connor het beste kon helpen. Zolang Ethan er vanuit ging dat de android niet weer over de kwestie zou beginnen, zou Ethan weer terug in zijn oude huid kunnen kruipen. Voorzichtig en snel had Ethan de wond dicht geschroeid. Nu hoefde Connor alleen nog maar thirium te drinken om aan te sterken en de jongen zou weer zo goed als vanouds zijn. Tenminste Ethan hoopte erop dat hij zijn werk goed had gedaan en niet dat er nog een paar splinters van de kogel in de wond zaten. Hij had een hele kogel eruit gehaald en had voor zover geen splinters gezien, maar dat was ook  moeilijk te zien in het lichaam van een android. Ethan besloot zich op één onderwerp te focussen en vroeg of hij het bloed moest halen. Hij kon wel anticiperen dat de jongen nog te zwak was om het zelf te pakken. Daarbij vond Ethan het helemaal niet erg om wat extra moeite te doen voor Connor. In tegenstelling, hij zou haast alles doen voor de android. Zolang hij maar niet de vraag hoefde te beantwoorden waarom. Zodra hij de instructies had gekregen van waar hij het bloed kon vinden en de hoeveelheid zakken die Connor nodig had, begaf hij zich naar de badkamer om de zakken te pakken. Het kostte wat moeite, maar uiteindelijk had hij vier zakken in zijn armen vast, die hij aan Connor overhandigde zodra hij terug in de slaapkamer was. Hij zag de vragende blik in diens ogen en informeerde hem dat hij een zak extra had gepakt voor het geval dat. De android glimlachte zwakjes. “Thank you,” bedankte Connor hem. Ethan knikte even met een glimlach. ”No problem,” reageerde hij en keek even toe hoe Connor een van de zakjes opende. Ethan besefte zich dat het wel even ging duren voordat Connor al het bloed naar binnen had gewerkt en besloot daarom voor te stellen dat hij alvast de badkamer zou schoon maken. Hij was een pro als het ging om thirium opruimen. Zelf had hij er immers ook veel last van. Natuurlijk niet in dezelfde getallen als Connor, maar hij wist wel welk schoonmaakmiddel het beste er tegen paste. Connor schudde echter vrijwel meteen zijn hoofd. “No no, leave it be, gives me something to do when I’m alone and bored again,” legde Connor uit. Ethan keek hem even aan en knikte uiteindelijk. ”I see,” reageerde hij. Ergens vond hij het sneu dat Connor het schoonmaken van de badkamer een bezigheid vond die hij graag voor later wou bewaren, maar begreep het wel. Android hoefde immers niet te slapen of eten, waardoor ze veel meer vrije tijd hadden dan een mens. Het was vast saai om zoveel vrije tijd te hebben. Even keek Ethan naar de jongen die een zak bloed binnen no-time naar binnen werkte, waarna zijn blik wederom ging naar de rest van de slaapkamer. Hij vroeg zich af of de jongen hier ook echt sliep, of in standby modus ging of dat deze slaapkamer soms tot nooit werd gebruikt. Terwijl Ethan in zijn gedachten zat, hoorde hij Connor zuchtte. “Jokes and sarcasm,” haalde Connor hem uit zijn gedachten. Ethan keek even vragend om naar hem. Een paar seconden stilte vielen, waarin Ethan zich afvroeg waarom de jongen die twee termen had gezegd. Na een paar slokken vervolgde Connor. “I don’t get them, I don’t hear it, I take everything literally. I only understand really really common jokes and sarcasm, so 99 percent of the time I just respond as if someone has said something seriously,” legde Connor uit. Ethan’s blik verstrakte zodra hij door kreeg waar dit heen ging. Hij voelde de frustratie terug komen en liet dit doorschemeren in zijn gelaat. Hij hoopte hevig dat Connor de hint opving en er niet verder op in ging, maar ook die hint leek Connor niet op te kunnen vangen. “You claimed to be sober, that it was a joke, so why did you go with it? Why didn’t you just tell me that you were just joking instead of kissing me when I obviously did not notice it was meant as a joke? Did you just see the opportunity to mess with someone’s emotions and decided to take it, just for the heck of it?” vervolgde de vragen alvorens Connor zijn grote bruine ogen afweek. Ethan voelde de frustratie en irritatie per vraag die werd gesteld enkel groeien. Hij balden zijn handen tot vuisten in de hoop dat het enige frustratie weg zou halen, maar het had geen succes. Hij week zijn blik af en nam een paar stappen afstand. Het was overduidelijk een slecht idee geweest van hem om hierheen te komen. ”Why did you have to ask that? Why couldn’t you just let it go?!” snauwde Ethan nu met overduidelijke frustratie in zijn stem. Hij perkte zijn ogen op Connor. ”And why does it even matter? Does it matter because that whole kiss wasn’t planned and you just like to play the victim part?” vervolgde Ethan op dezelfde snauwende toon. Hij zette een paar stappen terug in Connor’s richting. ”Or doesn’t it actually matter to you? And you only ask the questions because you want to get back at me!” sneerde Ethan. Hij nam nog een stap zodat hij vlak bij Connor stond. ”Well I’m sorry for everything I’ve done to you! I’m sorry for shooting you and hurting you, but the only reason why I kissed you was because I-..,” schreeuwde Ethan, maar zijn woorden werden abrupt afgekapt zodra hij zich besefte wat hij zou zeggen. Zijn adem stokte in zijn keel terwijl zijn lichaam bevroor. De gevoelens die hij had onderdrukt kwamen in een vlaag naar boven. Hij voelde de tranen opwellen in zijn ogen en week meteen zijn blik af. Met de vlaag van gevoelens besefte hij zich nu ook in een klap wat hij voelde. Het had niet veel gescheeld of hij had het naar Connor’s hoofd geslingerd. ”Shit,” murmelde hij gefrustreerd en draaide zich meteen om. Vluchtig greep hij zijn vieze kleren en liep hij de slaapkamer uit. ”I need to go,” sprak Ethan nog terwijl hij de trap al af liep, klaar om voor eeuwig uit Connor's leven te verdwijnen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Connor

avatar

Aantal berichten : 61
Registratiedatum : 21-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   vr aug 03, 2018 3:58 pm



CONNOR
I think, therefore I am
Na lang twijfelen besloot hij er toch weer over te beginnen, hopend dat hij alsnog wat duidelijkheid te bieden waarvan Ethan zo reluctant leek om hem die te geven. Connor merkte op hoe het gezicht van de man van een vragende naar een gefrustreerde uitdrukking vertrok toen hij opmerkte waar Connor heen wilde gaan. Wederom ontstond er een twijfelende blik op de android zijn gezicht of het wel zo verstandig was om door te gaan, maar besloot het er uiteindelijk toch op te wagen. Even viel er een stilte waarin Connor onderhond de spanning voelde reizen van tot aan de lucht waardoor hij elke seconde meer spijt kreeg van zijn keuze. ”Why did you have to ask that? Why couldn’t you just let it go?!” snauwde Ethan uiteindelijk weer, zijn zorgzame attitude in een klap verdwenen om plaats te maken voor zijn woede, een kant van Ethan die Connor liever niet zag maar toch bewust had opgezocht. ”And why does it even matter? Does it matter because that whole kiss wasn’t planned and you just like to play the victim part?” ging de man verder en verkleinde de afstand tussen hen beiden. Zwakjes schudde Connor zijn hoofd terwijl hij de ogen van de man onderhand letterlijk in zijn lichaam voelde boren. Ondertussen durfde hij hem nog steeds niet goed aan te kijken. ”Or doesn’t it actually matter to you? And you only ask the questions because you want to get back at me!” vervolgde de man waardoor Connor meteen weer zijn hoofd schudde omdat totaal niet zijn intenties waren geweest. Hij keek vervolgens de man weer aan en slikte. “No,” bracht hij zachtjes uit om zijn hoofdschudden te benadrukken. Connor kon niet ontkennen dat het hem zenuwachtig maakte dat de man steeds dichterbij kwam omdat hij niet wist of hij iets van plan was. Het vertrouwen was natuurlijk niet helemaal honderd procent desondanks de man hem net nog geholpen had met de kogel uit zijn lijf te krijgen. I’m sorry for everything I’ve done to you! I’m sorry for shooting you and hurting you, but the only reason why I kissed you was because I-..,” kwam er nu schreeuwend uit zijn mond waardoor de android aan het begin kort ineen kromp door het plotselinge volume. Met grote oogjes keek hij de man aan toen hij begon over de reden dat hij hem gekust had, maar tot zijn teleurstelling kapte de man zijn zin bij het cruciaalste moment net af. Nieuwsgierig keek Connor hem aan terwijl hij wachtte tot er meer zou komen. Ineens meende hij tranen te spotten in de mans ogen, maar kon het niet heel goed zien omdat deze zich zo snel als hij het zag, zijn hoofd ook weer had omgedraaid. “Shit,” klonk er zachtjes waarna alles ineens heel snel gebeurde. Ethan pakte vliegensvlug zijn kleren en stormde de trap af. Verward kwam hij overeind. Hij had er nooit over moeten beginnen, vooral niet nu het eigenlijk nog zo vers lag. Way to go Connor. “I need to go,” klonk het haastig waardoor Connor de stress plots voelde reisen want hij wist dat hij het nu echt verneukt had als hij weg zou gaan. Als Ethan nu wegging terwijl ze op zulke gronden stonden zou hij hem hoogstwaarschijnlijk nooit meer zien, in ieder geval niet op positieve gronden. Snel liep hij achter de man aan en legde zijn hand op zijn schouder toen hij dichtbij genoeg was om hem aan te raken. “Ethan, wait,” sprak hij snel voordat hij de kans had de deur uit te verdwijnen. “I-.. I was planning on making you dinner as a thank you,” sprak hij terwijl hij hem met smekende hondenogen aankeek omdat hij wilde dat hij bleef. “I grow vegetables in the backyard, so it’ll be really fresh, my neighbors love the vegetables so I think you’ll like it as well,” probeerde hij de man over te halen om in ieder geval te blijven om een hapje te eten. Dan zouden ze in ieder geval niet slecht uit elkaar gaan. Even zocht hij naar woorden maar kreeg toch uiteindelijk ook nog een verontschuldiging uit zijn mond. “Look, I’m sorry that I asked again but, I’m used to knowing and understanding everything in every single detail,” begon hij met een zucht. “And since things such as kisses and love are not in my software, so my curiosity got the best of me due to which I kept nagging, and I’m sorry about that” vervolgde hij terwijl hij de man niet uit het oog verloor, bang dat als hij een seconde niet keek hij verdwenen zou zijn. “I just got to accept that you might not like me the way I like you, so just friends... I-I’ll stop asking questions okay?” sprak hij en keek uiteindelijk toch eventjes weg uit nervositeit dat Ethan zijn aanbod om te blijven voor het avondeten zou afslaan. “Please let me make you dinner Ethan,” eindigde hij en keek hem weer met smekende ogen ogen aan in de hoop dat hij bleef. Hij wilde niet nu al zijn enige sociale contact verliezen.

_________________


“Is the desire to be free
a contagious disease?”

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Grossworth

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 24-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   vr aug 03, 2018 8:57 pm







Voor een moment had het erop geleken dat de jongen het allemaal liet gaan. Voor een moment had het erop geleken dat Ethan in zijn oude gedragspatroon kon terugvallen en dat het weer allemaal goed was. Ethan hoopte dan ook dat Connor de hint had gekregen om er niet meer over te praten en dat de android het nu voor goed met rust liet. Op zijn gemak had Ethan Connor geholpen met diens wond en had hem zelfs nieuw bloed gegeven. Hij had dan ook niks tegen de jongen en wou stiekem niets liever dan bij hem zijn en voor hem zorgen. De zorgeloosheid kon jammer genoeg niet te lang duren. Plots kaartte Connor het onderwerp weer aan. Hij begon met het uitleggen van het feit dat hij geen sarcasme of grapjes uit woorden kon filteren. Ergens was Ethan daar blij mee. Nu wist hij inmiddels wat hij moest doen om duidelijk over te komen, maar voelde ook de frustratie weer op komen, er vanuitgaand dat de android het niet hield bij deze korte uitleg. En al snel genoeg volgde inderdaad de gevreesde vragen. Er knapte iets in Ethan. Woedend en gefrustreerd begon Ethan de vragen terug te smijten. Vroeg de jongen waarom het in hemelsnaam van belang was. Terwijl Ethan stappen dichterbij zette, begonnen de emoties hogerop te klimmen totdat dat sterke gevoel uiteindelijk aan het licht kwam en Ethan in één klap besefte wat hij voelde. Zodra hij zich besefte wat hij wou zeggen en wat hij voelde, nam hij geen seconde langer de tijd dan nodig was om het te verwerken en raapte meteen zijn kleren bijeen om vervolgens de trap af te stormen. Tussen zijn lippen door zei hij nog snel dat hij moest vertrekken, waarna hij snel naar de deur toe liep om deze te opende. Het was een fout geweest om hierheen te komen. Wat had hij ook gedacht? Dat hij gewoon met Connor om kon gaan als hij had gedaan voordat hij erachter was gekomen dat Connor een android was? Dat hij plots weer vriendelijk en aardig kon zijn terwijl hij de jongen had beschoten?! Het was verloren hoop geweest en toch had Ethan er geen seconde bij stil gestaan. Als hij dat wel had gedaan was hij nu waarschijnlijk melk tussen de tegels van de keuken vandaan te schrobben. Ethan had net zijn hand op de deurklink gelegd en wou deze omlaag duwen toen hij plots een hand op zijn schouder voelde. Verbaasd keek hij even over zijn schouder en merkte Connor op. Hij had door zijn gedachten de jongen niet eens gehoord. “Ethan, wait,” sprak Connor. Ethan week zijn blik meteen weer af, merkend dat de tranen nog niet uit zijn ogen waren verdwenen en omklemde de deurklink steviger met zijn hand. Hij moest de deur openen en weg gaan. Hij wist dat het de beste keuze was. “I-.. I was planning on making you dinner as a thank you,” haalde Connor hem wederom uit zijn peinzend gedachten. Ethan keek wat op van die woorden. Waarom zou Connor dat doen? De jongen at immers zelf niks. “I grow vegetables in the backyard, so it’ll be really fresh, my neighbors love the vegetables so I think you’ll like it as well,” sprak Connor lovend verder over het eten. Ethan richtte zijn blik terug op de deurklink. Allemaal leuk en aardig, maar Ethan’s hoofd stond nu niet echt bepaald naar eten, hoe uitnodigend het ook klonk om nog iets langer te blijven bij de jongen. Diep van binnen wou hij ook graag bij de jongen blijven en hem beter leren kennen, maar hij was nou eenmaal zo bang om weer die hartverscheurende pijn te ontvangen. Hij mocht zichzelf geen hoop geven. “Look, I’m sorry that I asked again but, I’m used to knowing and understanding everything in every single detail,” legde Connor uit. Ethan keek opnieuw op van die woorden. Even keek hij om naar de jongen. “And since things such as kisses and love are not in my software, so my curiosity got the best of me due to which I kept nagging, and I’m sorry about that” vervolgde Connor. De uitleg zorgde ervoor dat Ethan begreep waarom de jongen de vragen had gesteld. Natuurlijk had iedereen vragen gehad bij Ethan’s moodswings, maar de uitleg zorgde ervoor dat Ethan in ieder geval wist dat het kwam doordat Connor enkel nieuwsgierig was en niet omdat hij iets vermoedde. Het gaf hem enige opluchting. “I just got to accept that you might not like me the way I like you, so just friends... I-I’ll stop asking questions okay?” sprak Connor en week nu even zijn blik af terwijl Ethan hem nu juist in zijn ogen aan wou kijken. De man draaide zich iets om in zijn richting. ”You like me?” stamelde hij haast onhoorbaar. Hij had niet verwacht dat de android hem echt mocht. Immers had Ethan hem een kogel in zijn schouder bezorgd, hem achterna gezeten als een bezetenen en hem ontnomen van zijn eerste kus. Hij was als een first class asshole. Desondanks het feit dat Ethan hieruit moest concluderen dat hij de woorden van Connor waarschijnlijk totaal verkeerd opvatten, deed het toch iets met hem. Heel voorzichtig glimlachte hij wat en voelde hij zich spontaan al een stuk beter. “Please let me make you dinner Ethan,” sprak Connor en keek hem met smekende ogen aan. Ethan keek de jongen peinzend aan. Hij wist dat het slimmer was als hij nu weg zou gaan. Hij moest zijn gevoelens sorteren en begrijpen. Langer blijven bij de jongen die voor die gevoelens zorgde zou het waarschijnlijk alleen maar erger maken. Ook al was er ook geen garantie dat hij echt iets nuttigs zou doen als hij thuis kwam. Hij zou waarschijnlijk enkel bier drinken om de gevoelens en gedachten te bestrijden. Lang kon hij er niet over nadenken. De gigantische puppy oogjes kon hij niet weerstaan. ”I’d love that,” gaf hij dan uiteindelijk toe. Hij glimlachte even zwak naar de jongen, waarna hij zijn kleren weg legde in een hoekje van de trap. Hij probeerde ongezien de tranen die nog in zijn ogen lagen snel weg te vegen. Hij richtte zich vervolgens op Connor. ”How are you feeling though? Did you get enough blood?” vroeg hij nu. Ja de bezorgde en vriendelijk Ethan was weer helemaal terug.


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Connor

avatar

Aantal berichten : 61
Registratiedatum : 21-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   za aug 04, 2018 1:41 am

[quote="Connor"]


CONNOR
I think, therefore I am
Zijn nieuwsgierigheid naar hoe en wat van Ethans acties die ene nacht dat hij hem voor het eerst had ontmoet hadden de overhand genomen en achteraf had de android spijt dat hij het had laten gebeuren. Hij had overduidelijk niet zo snel weer het onderwerp boven water mogen brengen terwijl hij wist dat het de man echt niet lekker lag. Tamelijk passief hield hij dan ook zijn hoofd laag terwijl de man naar hem snauwde en uiteindelijk zelfs begon te schreeuwen. Het drong dan ook tot hem door dat hij de foute keuze had gemaakt en draaide het liefste de tijd een paar seconden terug, maar jammer genoeg kon dat niet meer. Voor Ethan was het echter blijkbaar de druppel geweest toen hij met tranen in zijn ogen zichzelf had omgedraaid en de trap was afgestormd nadat hij zijn vieze kleren had gepakt. Meteen was Connor in de stress achter hem aan gevlogen, wetend als de man nu de deur uit zou verdwijnen dat het voorgoed zou zijn. Hij was nog steeds niet de allersnelste omdat hij zijn oude stabiele fase nog niet had bereikt, maar wist toch Ethan te bereiken toen hij net zijn hand om de deurklink had geklemd. Tot zijn opluchting wachtte Ethan toen hij dat vroeg, maar merkte wel op dat de man zijn hand enorm stevig om de deurklink zat wat niet veel positiefs betekende. Terwijl Connor aankondigde wat zijn plannen waren over het avondeten zag hij hoe de man zijn ogen gevuld waren met glinsterende tranen waarvan hij toch even opkeek. Hij dacht ze net ook al gespot te hebben, maar dit bevestigde het. Lagen de vragen dan écht zo gevoelig bij de man dat hij er zelfs tranen voor losliet? Ethan was overduidelijk nog niet overtuigd door zijn voorstel waardoor Connor besloot zich te verontschuldigen en uit te leggen waarom hij ernaar had gevraagd. Daarnaast beloofde hij ook nog dat hij het niet meer zou vragen. Connor wendde even zijn blik af met een zucht terwijl het stil bleef. “You like me?” meende hij uiteindelijk ineens te horen waardoor de android zijn oren spitste. Het was zelfs voor hem zacht waardoor menig mens het waarschijnlijk niet eens gehoord zou hebben. “Yes, I like you,” verzekerde hij zijn verbaasde woorden en keek hem weer aan. “Everyone deserves a second chance, and you definitely proved yourself to be worthy a second chance,”lichtte hij toe waarom hij de man überhaupt nog in zijn buurt wilden hebben desondanks alles wat hij hem eerder had aangedaan. In Connors ogen had hij het zodanig recht weten te zetten dat hij hem weer vertrouwde, al was dat in beperkte mate tot dusver. Nogmaals had Connor hem gevraagd of hij alsjeblieft wilde blijven zodat hij hem, dacht hij althans, een heerlijk diner kon voorschotelen. Even viel er een stilte waardoor de hoop weer in zijn schoenen zakte. “I’d love that,” verbrak Ethan uiteindelijk de stilte. Verbaasd keek Connor op toen hij dat zei, het door de stilte eigenlijk niet meer verwacht hebbend, waarna hij breder glimlachte dan hij ooit had gedaan. De opluchting ging door zijn lichaam en deed net nog niet juichen van blijdschap en overwinning dat het hem gelukt was om de man hier te houden. Althans, voor nu nog. Het betekende in ieder geval dat ze niet in knallende ruzie uit elkaar zouden gaan. Hij zag echt wel dat de man zijn tranen nog snel wegveegde maar probeerde er geen opmerking over te maken. "How are you feeling though? Did you get enough blood?" Vroeg Ethan uiteindelijk weer op een bezorgde toon waardoor Connor zwakjes glimlachte toen hij opmerkte dat hij weer richting zijn bezorgde lieve zelve ging.  "A lot better, thank you," bedankte hij de man met een glimlach. "I still need to take about one bag of blood, but I think I'll save it for later, so we can 'eat' together," bedacht hij met een glimlach en maakte aanhalingstekens met zijn vingers bij het woordje 'eat'. Zelf vond hij het een geniaal idee waardoor hij zwakjes glimlachte. "I'll put on a new shirt en then I'll show you my vegetable garden," sprak hij en probeerde zijn enthousiasme over zijn moestuintje te onderdrukken, wetend dat het vreemd was dat je zo blij kon zijn met een stel eigen groentes terwijl je zelf niet eens een hap ervan kon proeven. Connor liep vervolgens snel weer naar boven toe en pakte een shirt uit zijn kast die een soortgelijke kleur had als die Ethan nu aan had, en trok hem aan. Hij controleerde nog even of er nergens thiriumsporen zaten die zichtbaar waren, en zodra hij concludeerde dat dezes niet aanwezig waren begaf hij zich weer naar beneden. Eenmaal beneden liep hij meteen naar de keuken toe en haalde een scherp mesje uit de besteklade zodat hij ook de groentes kon oogsten die een dikkere steel hadden. "Come!" beval hij Ethan enthousiast en liep al een stukje richting de achterdeur. Hij wachtte even maar besloot uiteindelijk dat Ethan te langzaam was naar zijn zin waardoor hij terugliep, zijn hand om de zijne vouwde, en hem meetrok op het snelle tempo dat Connor van hem verwachtte. De android maakte de deur open en trok Ethan mee naar buiten. Even keek hij verward richting de buren toen hij ineens gejuich van de andere kant hoorde komen, maar besloot het te negeren omdat hij wist dat het een stel lollige feestbeesten waren waardoor hij gewend was dat ze zulke joelende geluiden maakten. Wat hij niet wist was dat zijn buren sinds dat hij in dit huis was gaan wonen ooit een weddenschap hadden afgesloten omdat de een honderd procent zeker was dat hij gay was, terwijl de ander toch zijn twijfels had. De geluiden die ze zonet hadden gehoord, wat voor hun klonk alsof ze ruige seks hadden, en het zicht dat Connor Ethan hand in hand mee naar buiten trok was voor hun een bevestiging dat hij met mannen de lakens deelde. Daarnaast hadden ze ook nog eens matchende kleren aan met een zelfde soort vrolijke sokken, en wilde haren waardoor het al helemaal leek alsof ze net goede seks hadden gehad. Het zette de puntjes op de i waardoor er voor hen gewoon geen andere mogelijkheid meer leek te zijn. Terwijl er aan de andere kant van het hek geld aan de winnende partij werd overhandigd trok Connor Ethan mee richting de groene goed verzorgde plantjes die er in allerlei soorten en maten stonden. "Look, I have eggplants, zucchini, carrots, tomatoes, I also have strawberries, oh do you wanna taste-" sprak Connor toen hij een rijpe aardbei zag en knielde neer waarbij hij het mesje naast zich neerlegde, alleen werd onderbroken door een van zijn buren die om aandacht vroeg. "Hey, Connor!" klonk het waardoor hij vrijwel meteen overeind kwam waardoor hij ietsje duizelig werd en zich instinctief aan  Ethan vastpakte. "Hey James," begroette hij hem vriendelijk en lichtelijk vragend want stiekem wilde hij niet gestoord worden nu Ethan bij hem was. "Can you still walk?!" vroeg de man vervolgens luid lachend terwijl de ander er droog naast zat omdat die de weddenschap had verloren. Verward keek Connor de man aan. Waarom vroeg hij of hij nog kon lopen? Natuurlijk kom hij nog lopen, waarom zou hij dat niet meer kunnen? "Yes, yes I can," sprak hij verward terwijl de man verder lachte. Eventjes keek Connor naar Ethan om te kijken of hij snapte wat zijn buur bedoelde, wellicht had hij wel raar gelopen vanwege het bloedverlies en had hij het zelf niet doorgehad. "Oh dear Connor, trust me, it'll kick in tomorrow when you wake up hun, because hell I believe Ethan got you goooood," vervolgde James en zette de nadruk op Ethans naam aangezien hij die luid en duidelijk door de muren had horen komen. "If Ethan even grants you a good night's rest, because damn, sounds like he's a beast," ging James weer grinnikend verder alsof het al niet verwarrend genoeg was voor de arme android. Connor snapt er helemaal niks meer van. Wat zou er morgen gebeuren, wat heeft Ethan gedaan waar de man van afwist, en hoe wist James hoe Ethan heette? Kenden ze elkaar misschien al of zo? En waarom noemde James Ethan een beest? Qua schoonmaakgedrag was hij dan misschien wel een beest, maar het leek hem niet alsof hij hem expres wakker zou houden 's nachts, als hij slaap nodig zou hebben dan. Het sloeg gewoon helemaal nergens op Connor.exe stopte nog net niet met functioneren waardoor hij verward zijn hoofd schudde. "What do you mean, I don't get it, and do you know each other?" besloot de android de brandende vragen te stellen waarbij hij zich ook op Ethan richtte. Hoe lang kende Ethan James al? Hoezo wist hij niet eens dat ze elkaar kenden? Wachtend op een antwoord die alles duidelijk zou maken lieten hij zijn ogen van de een naar de ander gaan, waarvan James nog steeds in een deuk leek te liggen waar hij niet meer uitkwam.

_________________


“Is the desire to be free
a contagious disease?”

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Grossworth

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 24-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   za aug 04, 2018 11:40 am







Onbewust wist de man dat het waarschijnlijk beter was als hij nu naar huis ging. Dat hij alles achter zich zou laten en vergeten, maar hij kon de grote puppy ogen niet weerstaan. Daarbij sprak de android opvallende woorden. Woorden die Ethan verbaasd op lieten kijken. Hij mocht hem? Hoe kon Connor hem in hemelsnaam leuk vinden als hij zo’n vreselijk persoon was. Iemand die de android zonder aarzeling had geschoten en tot het uiterste had gedreven. Zachtjes uitte hij zijn verbazing en verwachtte eigenlijk geen antwoord terug aangezien het zo zacht had geklonken. “Yes, I like you,” sprak Connor echter en keek hem weer aan. Ethan keek hem nog steeds wat verbaasd aan en wou naar de reden vragen, maar toen legde Connor het al uit. “Everyone deserves a second chance, and you definitely proved yourself to be worthy a second chance,” sprak de jongen. Ethan moest erdoor glimlachen en knikte even dankbaar. Opnieuw drong de android aan en smeekte hij hem om te blijven eten. Ethan wist dat het niet slim was om te blijven, maar de drang om langer bij Connor te blijven was groter dan zijn geweten. Hij kon de smekende oogjes niet negeren en gaf uiteindelijk toe. Hij legde zijn vieze kleren aan de kant en droogde vluchtig zijn tranen, alvorens hij zich weer op Connor richtte. Met dezelfde vaart kwam de bezorgdheid weer terug en vroeg hij de jongen of het goed met hem ging. Ethan kon zich voorstellen dat hij misschien nog wat meer bloed nodig had. Hij merkte op hoe Connor zwakjes moest glimlachen. "A lot better, thank you," antwoordde Connor met de glimlach. Ethan knikte even met eveneens een glimlach. "I still need to take about one bag of blood, but I think I'll save it for later, so we can 'eat' together," vervolgde Connor en maakte de haakjes in de lucht met zijn vingers tijdens het woord ‘eat’. Ethan keek op en grinnikte zachtjes. ”I’d like that,” gaf hij toe. Hij zou het ook wat prettiger vinden als Connor ook iets te bikken had terwijl Ethan at. Anders zou het ook zo ongemakkelijk zijn om iemand te zien eten. Ethan zou zich in ieder geval niet geheel op zijn gemak voelen, vooral als Connor ook nog had gekookt. "I'll put on a new shirt en then I'll show you my vegetable garden," sprak Connor, waarna hij naar boven verdween. Ethan had de onderliggende enthousiasme gehoord. Even keek hij Connor na met een grijns. Het was schattig om te zien hoe enthousiast de android over zijn moestuin was, ook al was het natuurlijk ook een beetje raar. Immers kon Connor zelf niks van de groente eten. Ethan vroeg zich daarom ook af wat hij als avondeten kon verwachten. Zou het in Connor’s systeem zitten dat hij kon koken of ging hij maar iets proberen en zat het niet in zijn systeem aangezien hij niet als een huishoud android was geprogrammeerd. Ethan besloot maar een oogje in het zeil te houden als Connor ging koken, zodat hij tenminste zeker wist dat alles goed was gekookt als hij het op een bord kreeg. Ethan keek op zodra hij voetstappen hoorde. Een spontane glimlach sierde zijn lippen zodra hij opmerkte hoe Connor een shirt had aangetrokken die erg veel leek op het shirt dat Ethan aan had, waardoor hun outfits matchte. Natuurlijk was het logisch dat de kleren op elkaar leken, aangezien allebei de outfits tot Connor behoorde, maar toch gaf het Ethan een kriebelend gevoel. Alsof het speciaal was. Voordat Ethan er lang naar kon kijken, liep Connor al verder richting de keuken. In een trage tred liep Ethan de woonkamer in en keek even rustig om zich heen. De eerste keer dat hij in het huis was geweest had hij immers niet de tijd gehad om even rustig alles in zich op te nemen. "Come!" klonk het enthousiast. Ethan richtte zijn blik op Connor die al richting de tuin liep met een mesje in zijn hand. Ethan wou erop reageren en begon achter hem aan te lopen, maar toen draaide Connor zich plots om en liep hij terug naar hem. Wat verbaasd bleef Ethan staan. Connor nam zijn hand vast en begon hem mee te trekken. Even keek Ethan verbaasd naar hun handen, waarna zijn blik naar Connor’s gezicht ging en hij zachtjes lachte. Het was overduidelijk dat de android erg enthousiast was om zijn moestuin aan hem te laten zien. Gewillig liet Ethan zich mee trekken. Eenmaal buiten keek hij op van het gejoel dat hij hoorde. Wat verbaasd en vragend keek hij naar Connor’s buren die nu iets van geld leken uit te wisselen. Even fronste Ethan, maar al snel werd zijn aandacht weer getrokken door Connor zodra ze tot een halt kwamen. Ethan’s blik viel op de vele groenten en soorten fruit die zich in de moestuin bevonden. Ethan was onder de indruk van het feit dat ze er zo goed verzorgd uit zagen. Het zorgde ervoor dat hij zich enigszins gerustgesteld voelde over het avond eten. "Look, I have eggplants, zucchini, carrots, tomatoes, I also have strawberries, oh do you wanna taste-" sprak Connor over zijn groenten terwijl hij naar de aardbeien toe boog, maar werd ruw onderbroken voordat hij zijn zin af kon maken. "Hey, Connor!" klonk het. Ethan keek om in de richting van de buurman die het had geroepen. Connor kwam recht en deed een greep naar Ethan voor steun. Uit een reflex legde Ethan meteen een arm om de android heen ter ondersteuning wat het beeld van dat ze een stelletje waren alleen maar versterkte voor de buren. "Hey James," begroette Connor de man terug. Ethan besloot zich maar stil te houden. "Can you still walk?!" vroeg de man, waarna hij in een lachbui uitbarstte. Ethan trok een wenkbrauw op, nog niks begrijpen van de situatie. "Yes, yes I can," beantwoordde Connor de vraag, overduidelijk ook nog niks begrijpen van de situatie. Ethan keek hem even aan en haalde zijn schouders op zodra hij de vragende blik ontving. Nee hij snapte het ook niet. "Oh dear Connor, trust me, it'll kick in tomorrow when you wake up hun, because hell I believe Ethan got you goooood," vervolgde de buurman. Ethan keek even verbaasd op, wist niet hoe de man in hemelsnaam zijn naam wist, maar toen begon het te dagen. Ethan’s ogen verwijde zich wat terwijl hij voelde hoe zijn hoofd knalrood werd. Hij bedoelde toch niet?.. "If Ethan even grants you a good night's rest, because damn, sounds like he's a beast," ging James grinnikend verder waarmee Ethan’s vermoedens werden bevestigd. Schamend week Ethan zijn blik af. ”Dear god,” mompelde hij en sloot even zijn ogen. Hij kon nu wel na gaan hoe de kreten in de badkamer hadden geklonken als je de context ervan niet wist. Hij kon wel door de grond heen zakken van schaamte. Hij keek op zodra hij via zijn ooghoeken zag hoe Connor zijn hoofd schudde. "What do you mean, I don't get it, and do you know each other?" vroeg Connor, die overduidelijk nog niet doorhad waar James het over had. Ethan keek de hem even peinzend aan. Hij vroeg zich af of Connor überhaupt iets wist over dat vlak. Ethan richtte zijn blik op de buurman en opende zijn mond om tegen diens woorden in te gaan, maar besefte zich net op dat moment dat dat misschien niet een goed plan was. Als hij de buren ervan wist te overtuigen dat ze geen seks hadden gehad, dan zou hij een reden moesten geven voor het gehuild en hij kon moeilijk zeggen dat hij een kogel uit Connor’s schouder had gehaald. Hij richtte zijn blik even terug op Connor. ”Let me handle this, don’t say anything to him,” zei hij zachtjes tegen hem. Even keek hij hem peinzend aan, waarna hij een hap lucht nam en zich terug richtte op James. ”Please you got to keep it down a bit! He’s totally new to this. You’re making him uncomfortable,” sprak Ethan met een grijns en legde zijn arm wat meer om Connor heen om er meer nadruk op te leggen dat ze een relatie hadden. ”We just wanted to make some dinner. If you can retain yourself from making Connor shy and uncomfortable, you might get some fresh vegetables from this lovely garden,” sprak Ethan met een knipoog. Zodra James akkoord ging met de deal en uiteindelijk hen weer met rust liet, liet Ethan Connor met een zucht los en richtte hij zich op hem. ”I’ll explain it once we get back inside,” sprak Ethan zachtjes. Hij wou voorkomen dat de buren alsnog er achter zouden komen dat er iets anders was gebeurd doordat ze zijn uitleg zouden horen. Ethan richtte zijn blik vervolgens weer op de groente en fruit. ”I got to say that your garden looks amazing and very tasty,” complimenteerde hij Connor nu met een glimlach. ”May I taste some of it?”


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Connor

avatar

Aantal berichten : 61
Registratiedatum : 21-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   ma aug 06, 2018 3:07 am

[quote="Connor"]


CONNOR
I think, therefore I am
Het had wat moeite gekost om Ethan ervan te overtuigen om te blijven, maar uiteindelijk was het de android toch gelukt waardoor er een opluchting door zijn lichaam ging. Dit betekende ook dat hij een maaltijd voor Ethan zou moeten bereiden, iets wat hij eerlijk gezegd nog nooit gedaan had, wat logisch was. Zelf hoofde hij immers nooit te eten, en Layla’s eten zat kant-en-klaar in de verpakking dus dat vergde nooit veel moeite. Hij verwachtte echter niet dat het zó moeilijk zou zijn om eten te koken. Het was niet dat hij er specifiek voor geprogrammeerd was, maar zelfs de simpelste huishoud androids konden een simpel maaltijdje in elkaar flansen, dus dan zou het hem vast ook wel lukken. Snel ging Connor naar boven om een nieuw shirt aan te trekken zodat hij naar buiten zou kunnen zonder dat iemand zijn echte identiteit zou vermoeden. Het duurde dan ook niet lang voordat hij weer naar beneden kwam en Ethan als het ware hand in hand meetrok naar buiten omdat zijn eigen tempo in Connors ogen veel te langzaam was. Even had hij opgekeken van zijn buren, maar was inmiddels gewend dat ze lawaaierig waren dus besloot er niet teveel aandacht aan te besteden. De android wilde trots al zijn plantjes aan Ethan laten zien en hem een aardbei laten proeven, maar werd ruw onderbroken door een van zijn buren die om aandacht vroeg. Verward keek Connor hem aan terwijl hij allemaal dingen aan het zeggen was die in zijn oren klonken alsof hij willekeurige woorden samen gooide die toevallig een goed lopende zin vormden. Even keek Connor Ethan aan met een vragende blik, maar die leek het ook al niet te begrijpen. Even wendde hij zijn hoofd weer af naar James, maar vestigde al snel zijn blik weer op Ethan door ietsje naar hem op te kijken toen de buur zijn naam wist. Kenden ze elkaar zonder dat hij daar vanaf wist? Connor begon er steeds minder van te snappen toen hij opmerkte dat Ethan rood aanliep, maar ditmaal niet van woede. Verward bleef de android de man aankijken terwijl hij zijn ogen sloot en ‘Dear god’ mompelde. "What’s wrong?” vroeg hij daarom zachtjes. Toen hij niet direct antwoord kreeg van Ethan besloot de deviant het maar te vragen aan James. Als hij de opmerkingen maakte wist hij het vast wel waar hij het in hemelsnaam over had. Zijn buurman was echter niet zo snel aanspreekbaar door zijn lachbui waardoor het hem opviel hoe Ethan peinzend naar hem keek. Connor liet even een ongemakkelijk glimlachje zien. “Let me handle this, don’t say anything to him.” beval Ethan hem waardoor Connor fronste. Nog voordat hij kon vragen waarom en wat hij van plan was begon de man al tegen James te praten. ”Please you got to keep it down a bit! He’s totally new to this. You’re making him uncomfortable,” sprak Ethan waardoor Connor met diezelfde verwarde blik toekeek hoe er een brede grijns ontstond op zijn gelaat. Alsof de hele situatie nog niet verwarrend genoeg was legde de man zijn arm helemaal om hem heen. Hij snapte er helemaal niets meer van. Acteerde Ethan ineens? Waarom? En waar was hij nog groen in waardoor hij er blijkbaar oncomfortabel door werd door James? Een diepe zucht verliet zijn longen door de frustratie die hij ondervond terwijl hij luisterde naar wat Ethan verder brabbelde. ”We just wanted to make some dinner. If you can retain yourself from making Connor shy and uncomfortable, you might get some fresh vegetables from this lovely garden,” ging Ethan verder, vermoedelijk hopend dat de man zou ophouden met zijn commentaar over wat voor Connor nog steeds een groot raadsel leek, waar de man uiteindelijk mee akkoord ging. Gefrustreerd dat Ethan het wel snapte en hij niet keek hij hem aan, zijn blik non-verbaal een uitleg eisend. De man liet hem wat losser en keek hem aan. "I'll explain it once we get back inside," sprak hij zachtjes waardoor Connor zijn frons langzaam verdween en hij knikte. Normaal was er niemand die hem uitlegde wat grapjes die lolbroek van een buur maakte, dus dit was een aangename twist. Toch kon hij niet ontkennen dat hij het jammer vond dat ze man hem weer wat losser liet, de warmte van zijn lichaam voelde prettig aan. Alsof een grote warmte schild zich om hen heen had gebouwd en ze zou beschermen. ”I got to say that your garden looks amazing and very tasty,” complimenteerde Ethan nu met een glimlach om hun aandacht weer te richten op waarvoor ze hier überhaupt stonden. Een brede glimlach ontstond op Connors gelaat en vergat onderhand meteen wat ze net doorgingen door het enthousiasme dat door zijn snoertjes, dienend als aderen, raasde. "May I taste some of it?” Vroeg Ethan vervolgens waardoor er meteen weer tot Connor doordrong wat hij wilde doen voordat James zijn naam riep. "Yes! Yes, sure," sprak hij en hurkte weer bij het aardbeienplantje neer en plukte een paar rijpe vruchten van de plant. Wat Connor niet realiseerde was dat Ethan het waarschijnlijk alleen maar vroeg om hen weer af te zonderen van de buren omdat de man allesbehalve een healthfreak was. Één aardbei zou voor hem waarschijnlijk al teveel van het goede zijn, en Connor maakte doodleuk zijn lijdensweg nog wat langer door een heel handje voor hem te plukken. "I'll wash them for you, hold on," sprak de android terwijl hij overeind kwam. Rustig om te voorkomen dat de vruchten zouden vallen liep hij naar de buitenkraan om zijn pracht en praal te wassen zodat Ethan niet ziek zou worden. Nadat hij ze grondig had gewassen liep hij terug naar Ethan en draaide vliegensvlug de groene hoedjes eraf met een simpele vingerdraai zodat hij dat niet meer hoefde te doen. Voorzichtig pakte hij Ethans handen vast met zijn vrije hand, zorgde dat ze een kommetje vormden, en liet de aardbeien vervolgens in zijn handen rollen. "There you go, is good for you," sprak hij en klopte hem plagend op zijn borst. "Helps you detox your body from all the alc-" wilde hij diplomatisch verdergaan maar staakte zijn woorden toen hij realiseerde dat hij bijna weer het gevoelige topic aanraakte. Nee, hij had beloofd ook maar niets meer over hun intieme momenten noch alcohol te spreken, dus deze opmerking was niet gepast. Daarnaast wilde hij ook niet dat de man weer alle kanten op flipte. Wat schuldig keek hij hem aan. "Nevermind that, I'm sorry," sprak hij haastig en wendde even zijn blik af die vervolgens weer naar het moestuintje gleed. Bedenkelijk keek hij naar het aanbod, wat kon hij ermee maken? In zijn koelkast had hij niet veel interessants dat hij erbij kon gebruiken. Alleen maar belachelijk lang houdbare dingen die nog nooit open waren gemaakt. Ze dienden simpelweg als een middel om minder verdacht over te komen, stel dat ze zijn huis zouden inspecteren. Een lege koelkast terwijl er iemand woonde schreeuwde simpelweg android. Binnen een paar seconden had hij in zijn hoofd duizenden webpagina's gelezen en kwam tot de conclusie dat hij wel een pasta kon maken, maar in plaats van normale noodles met 'zucchini noodles'. Hij had immers toch een overschot aan courgette dus dat kwam ook nog eens goed uit. Daarnaast kon je ook bijna elke groente die je wilde in een pasta gooien waardoor vlees ook niet echt nodig zou zijn. Met een glimlach bij zijn stille besluit pakte hij een hout kistje dat hij in de buurt had gestald, zette deze aan de rand van het tuintje, en knielde er zelf vervolgens naast. Connor pakte het mesje wat hij had meegenomen en oogstte als eerste een aantal courgettes en tomaten zodat hij de basis had. Vervolgens pakte hij van alles wel wat waarvan hij dacht dat het er wel in kon en liet zijn kleine schattige kruidenplantjes daarbij echt niet achterwege. Uiteindelijk kwam de jongeman overeind met het houten kistje dat nu propvol zat met groentes. "That's enough I guess," sprak hij en keek even bedenkelijk naar Ethan, proberend in te schatten hoeveel een man van zijn grootte en leeftijd zou eten. Uiteindelijk twijfelde hij toch en besloot dat hij liever teveel had dan te weinig waardoor hij snel nog een courgette afsneed en bij de rest deed. "Now I'm really done," beloofde hij plechtig met een lieve glimlach.  "Let's head inside," stelde hij voor en liep al in de richting van de achterdeur met het goed gevulde houten kistje, er vanuitgaand dat Ethan achter hem aan zou hobbelen. Net op het moment dat hij de deur wilde opendoen realiseerden zijn buren waarschijnlijk dat ze weer naar binnen zouden verdwijnen waardoor ze een laatste opmerking niet achter konden houden. "Hey Ethan! Do your cute boy a favor, and 'do it quicker' next time," bracht James nog uit met een knipoog waarna er weer een lachbui volgde. Meteen werd Connor er weer aan herinnerd dat Ethan hem zou uitleggen wat er allemaal gaande was zodra ze binnen zouden zijn. Verward keek Connor van James naar Ethan, maar besloot er zelf niks op te zeggen omdat Ethan had gezegd dat hij het wel allemaal zou regelen. Snel stapte hij naar binnen en liep rechtstreeks naar de keuken toe, het aan Ethan overlatend om de deur dicht te doen. Met een diepe zucht zette hij de groentes op het aanrecht en begon ze zorgvuldig af te wassen onder de kraan. Toen Ethan eenmaal binnen was keek hij hem aan met een nieuwsgierige blik die boekdelen sprak. De android besloot echter nog even te wachten terwijl hij een snijplank tevoorschijn haalde en een courgette daar oplegde. Connor begon de groente razendsnel in flinterdunne 100% kaarsrechte reepjes te snijden en  ging al snel verder met de volgende door zijn snelle tempo. Tijdens het snijden draaide hij uiteindelijk zijn hoofd om om Ethan aan te kijken terwijl hij blindelings bleef doorsnijden, de slierten werden er echter niet minder perfect op. "He's always like that," verklaarde Connor met een diepe zucht. "He's always joking around with me because he knows I have trouble understanding them, he seems to like that,"  ging Connor verder en pakte alweeer de volgende komkommer. "But how'd you know anyway?" vroeg de android uiteindelijk, er nog steeds vol van overtuigd zijnd dat James wist hoe Ethan heette doordat ze elkaar al kenden. Voor een wilde gok was het te toevallig, dus het kon onderhand niet anders toch?

_________________


“Is the desire to be free
a contagious disease?”

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Grossworth

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 24-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   ma aug 06, 2018 3:43 pm







Ethan was rood aangelopen zodra het hem duidelijk werd waar de buurman het over had. In eerste instantie wou Ethan er fel tegenin gaan, vooral omdat hij zelf nog altijd keihard in de ontkenningsfase zat, maar bedacht zich net op tijd. Misschien was het beter dat de buurman er vanuit ging dat ze zojuist ruige seks hadden gehad. Dan zou hij in ieder geval niks anders denken en dus niet Connor ervan verdenken dat hij een android was. Even richtte hij zich op Connor zei hij hem om niks te zeggen. Hij ging er vanuit dat Connor er niks van begreep, maar wou voorkomen dat Connor hun cover zou verpesten door verdere vragen te stellen. Zodra Ethan de buurman eindelijk zover had gekregen dat hij zou stoppen, richtte Ethan zich op Connor die overduidelijk een uitleg wou. De jongen had daar ook zeker het recht op, maar Ethan wou voorkomen dat de buren alsnog iets ervan opvingen, waardoor hij hem zei dat hij het binnen zou uitleggen. Ethan wist niet of de android er genoegen mee zou nemen en besloot zich daarom snel op iets anders te richten. Hij richtte zich weer op de groente en fruit dat zich in de tuin bevond en complimenteerde Connor ermee. Alles zag er goed verzorgd uit. Het leek zelfs betere kwaliteit te hebben dan de fruit en groente die Ethan zag in de supermarkt. Ook al wist hij dat niet zeker, aangezien hij niet vaak fruit of groente mee nam van de supermarkt. De afleidingsmanoeuvre leek te werken, want de enthousiaste glimlach verscheen terug op Connor’s gelaat. Zodra Ethan hem vroeg of hij iets van het fruit kon proeven, ondernam Connor ook al snel actie. ”Yes! Yes, sure,” sprak Connor meteen en hurkte vervolgens neer bij de aardbeienplantjes. Ethan ging er vanuit dat de jongen een aardbei zou plukken en deze aan hem zou overhandigen, maar tot zijn verbazing begon Connor er meer te plukken. Verbaasd keek Ethan naar de android die zijn hand inmiddels vol had met rijpe aardbeien. ”I’ll wash them for you, hold on,” sprak Connor. Ethan wou hem zeggen dat hij niet zo’n fan was van fruit en hij dus meer dan genoeg aan één of maximaal twee had, maar toen kwam de jongen al recht en liep deze richting de buitenkraan. Ethan keek hem even na en zuchte zachtjes. Goed. Aardbeien vond hij op zich nog lekker dus misschien kon hij ze met wat moeite nog op eten. Desnoods liet hij hier en daar een paar ‘per ongeluk’ vallen. Ethan keek op zodra Connor terug naar hem liep. Afwachten volgde hij diens bewegingen zodra Connor zijn handen vastpakte en deze tot een kommetje maakte. Ethan voelde zijn huid licht tintelen onder de aanraking, maar zijn focus lag al snel bij de lading aardbeien die ongegeneerd in zijn handen werd gegoten. Even keek Ethan er wat overdonderd naar. ”There you go, is good for you,” sprak Connor en klopte even op Ethan’s borst. Ethan keek even naar zijn borst, waarna hij Connor een wat ongemakkelijk glimlachje gaf. Hij durfde hem niet te zeggen dat hij niet zo’n fan was van het fruit, maar wist ook bijna zeker dat hij niet alle aardbeien op zou kunnen krijgen. ”Helps you detox your body from all the alc-,” sprak Connor verder, maar staakte zijn zin halverwege. Ethan had door waar hij heen wou gaan en glimlachte iets, in de hoop hem enigszins gerust te stellen. Schuldig keek de jongeman hem aan. ”Nevermind that, I’m sorry,” verontschuldigde Connor zich haastig en week zijn blik af. ”It’s alright,” sprak Ethan. Hij was zich ervan bewust dat Connor rekening met hem hield en ergens was hij daarom, maar hij voelde zich ook schuldig voor het feit dat Connor bepaalde woorden of uitdrukkingen niet in zijn buurt kon zeggen enkel omdat Ethan zo opvliegerig was. Ooit zou hij hem gewoon alles willen zeggen. Alle geheimen kwijt geven en uitleggen waarom hij zich zo gedroeg als hij deed. Echter was hij nog altijd ongelooflijk koppig, dus wist hij ook dat dat niet snel zou gaan gebeuren. Ethan richtte zijn blik op de aardbeien die in zijn handen lagen. Hij rolde de aardbeien op één hand en keek even naar Connor die zijn blik had gericht op de tuin. Vluchtig propte Ethan een paar aardbeien in zijn mond, waarna hij de rest vluchtig in een zwaai over de schutting heen gooide. Snel kauwde hij op de aardbeien die hij in zijn mond had gepropt, wat er iets meer waren dan hij had geanticipeerd, waardoor hij even moest hoesten zodra hij ze met moeite doorslikte. ”The strawberries, are very tasty!” complimenteerde hij Connor uiteindelijk met een zwakke glimlach. Hij hoopte heilig dat Connor de rest van de groente tot een minimum zou houden, maar zodra hij zijn blik richtte op de android die zich alweer tussen de groente bevond, merkte hij op hoe Connor al bijna de hele houten kist al vol had zitten met groente. Met grote ogen keek Ethan naar de vele soorten groente in de grote getallen. Connor ging er toch niet vanuit dat hij dat allemaal ging opeten toch? Nee hij had vast de andere groente ook geplukt die al rijp genoeg waren om geoogst te worden, probeerde Ethan zichzelf tot rust te praten. Uiteindelijk kwam Connor recht met de overvolle kist in zijn handen. ”That’s enough I guess,” sprak hij. Ethan knikte eens en wou voorstellen om terug te gaan naar binnen, maar zag toen hoe bedenkelijk Connor naar hem keek. Ethan trok vragen een wenkbrauw op. Connor knielde plots weer bij de groente neer en plukte nog een extra courgette. ”Now I’m really done,” beloofde Connor met een lieve glimlach. Ethan keek de jongen echter wat verward aan. Hij ging toch niet al dat gebruiken voor zijn maaltijd, toch? ”Let’s head inside,” stelde Connor voor. ”Yes, that’s a good idea,” ging Ethan er in mee en volgde Connor richting de deur. Zolang ze zich in de tuin bevonden bestond er immers nog altijd de kans dat de buurman weer een opmerking naar hun hoofd slingerden en Ethan wist niet hoeveel hij er nog kon hebben. Zodra de deur werd geopend voelde Ethan daarom wat opluchting, maar hij juigde te vroeg. ”Hey Ethan! Do your cute boy a favor, and ‘do it quicker’ next time,” weerklonk het, waarna een lachbui volgde. Ethan keek even om naar de buurman, waarna hij een diepe zucht slaakte en zijn blik richtte op Connor. Hij merkte de verwarde blik op en wuifde het weg. Hij zou het uitleggen, maar later. Connor liep naar binnen en Ethan sloot de deur achter hen. Hij voelde nu de opluchting hem overspoelen, wetend dat de buurman hem niet nog eens in de ongemak kon praten. Hij was dan ook een beetje vergeten dat hij nu diegene moest zijn die het uit moest leggen aan Connor. Ethan richtte zich op de android die in de keuken stond. Even keek Ethan opnieuw om zich heen om de woonkamer beter te observeren en merkte nu de vissenkom op. Ethan liep er heen en boog even naar de goudvis toe die in z’n uppie in het water zwom. Het was overduidelijk dat Connor hield van dieren, waarvan Ethan wist dat het logisch was. Deviants hadden de neiging om naar dieren toe te trekken. Waarom wist Ethan niet en hij durfde er ook niet naar te vragen, maar hij vond het wel lief. Het behoorde goed tot het lieve persoonlijkheid die Connor bezat. Ethan richtte zich weer op de jongen die in de keuken stond. Tot Ethan’s verbazing bleef alle groente wel op het aanrecht staan. Kon hij daaruit concluderen dat echt alle groente in het eten zou verdwijnen? ”With all those veggies we will need some protein, maybe that fish will do,” grapte Ethan met een grijns, hopend dat Connor kon begrijpen dat hij een grapje maakte, maar ook dat Connor de hint op ving dat het misschien iets te veel groente was voor hem. Ethan keek op zodra Connor de snijplank erbij had gepakt en begon te snijden. Met een immense snelheid wist de android rechte dunne reepjes te snijden. Ethan keek even vol verbazing ernaar, waarna hij zich besefte dat dit waarschijnlijk niet meer dan normaal was voor Connor. Zodra Connor echter zijn blik op hem richtte en nog steeds doorging met snijden, wou Ethan hem waarschuwen en hem zeggen dat hij moest opletten, maar tot zijn verbazing ging het snijden nog net zo goed door. Ethan slikte even, wilde hem alsnog ervoor waarschuwen, maar wou de jongen ook het vertrouwen geven. Daarbij wist Connor hem al snel genoeg weer af te leiden met zijn woorden. ”He’s always like that,” sprak Connor met een diepe zucht. Ethan trok even een wenkbrauw op, niet wetend over wie hij het had. ”He’s always joking around with me because he knows I have trouble understanding them, he seems to like that,” vervolgde Connor, waaruit Ethan wel kon concluderen over wie ze het hadden en zich nu ook besefte dat hij een uitleg moest geven. Even sloot hij zijn ogen week zijn gezicht af. ”But how’d you know anyway?” vervolgde de gevreesde vraag. Even moest Ethan tijd voor zichzelf nemen. Hij ging er vanuit dat Connor het concept van seks wel begreep, dus misschien viel het nog mee. Ethan opende uiteindelijk zijn ogen en richtte zijn blik op Connor. ”Well you remember how you screamed when I pulled the bullet out of your wound right? Remember the things that you’ve said,” begon Ethan dan maar. ”It was probably loud enough for them to hear it and thus know my name,” verklaard hij ten eerste en gaf zo ook aan dat hij de buurman niet kende op een persoonlijk niveau. ”And..,” vervolgde hij met diepe tegenzin. ”If you don’t know the context in which these sentences and words were said, it might’ve sound like we were having seks,” verklaarde Ethan nu met een zucht.


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Connor

avatar

Aantal berichten : 61
Registratiedatum : 21-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   ma aug 06, 2018 10:41 pm



CONNOR
I think, therefore I am
Met een glimlach had de android de aardbeien aan de man overhandigd, ervan overtuigd zijn dat hij ze wel lekker vinden. Iedereen hield immers van verse producten toch? Doordat hij al snel weer druk bezig was met de rest van zijn groenten had hij het niet door dat Ethan een groot gedeelte van zijn dierbare aardbeitjes over de schutting had gegooid. Verbaasd keek hij op toen hij gehoest achter zich hoorde en keek Ethan aan met een blik die vroeg of het wel goed ging. “The strawberries, are very tasty!” complimenteerde de man de vruchten uiteindelijk met een glimlach waardoor Connor vermoedde dat hij zich simpelweg eventjes had verslikt. “Glad to hear that,” antwoordde Connor met een glimlach en kon niet ontkennen dat hij er wel een beetje trots om was. Het was een van de bezigheden waar hij zich aan had toegewijd om enorme verveling continu in zijn uppie te voorkomen. Uiteindelijk wendde hij zich weer tot zijn groenten en oogste ijverig oogste de benodigde exemplaren voordat ze weer terug naar binnen gingen. Natuurlijk konden ze de tuin niet verlaten voordat Connors buurman nog een opmerking naar hun hoofd slingerde, of eerder Ethans hoofd. Wederom keek de android de man verbaasd aan, maar die wuifde het weg waardoor Connor het er voor nu maar even bij laat. Hij zou het hem zo uitleggen, had hij immers beloofd, dan zou het allemaal wel boven water komen. Vrijwel meteen liep de deviant door naar het aanrecht en begon de groentes een voor een zorgvuldig af te wassen zodat Ethan een perfect hygiënisch maaltje voorgeschoteld zou krijgen. Vanuit zijn ooghoeken zag hij de man rondzwerven bij de vissenkom waarin blob vredig rondjes maakte in zijn eentje en soms besloot de avontuurlijke route te nemen door het schip.  ”With all those veggies we will need some protein, maybe that fish will do,” vingen zijn oren op waardoor hij Ethan meteen met grote ogen aankeek, de ui die hij vast had spontaan laten vallen in de gootsteen, en maakte vervolgens snel zijn weg naar Ethan toe. Het werd meteen duidelijk dat hij de grappende ondertoon niet had opgevangen toen hij zich tussen Ethan en de vissenkom wurmde. De android was bijna in staat om het zware gevaarte op te tillen en naar een veilige plek te brengen waar Ethan er met zijn tengels hongerige ogen vanaf kon blijven.  “No, no don’t even think about it Ethan, Blob’s too sweet to be eaten,” sprak hij de man streng toe. “He even likes to be caressed, look,” sprak Connor en wilde in eerste instantie zeggen dat Ethan zijn hand een stukje in het water kon steken, maar was bang dat hij hem er zonder pardon zou uitvissen en opeten aangezien hij wist dat sommige mensen vis rauw aten. Nee, dat risico nam hij dus echt niet, al helemaal niet nadat de man zijn belangstelling in de vis zo had geuit. Connor pakte daarom voorzichtig de man zijn hand vast  en bracht deze samen met de zijne een klein stukje in het water. Het duurde niet lang voordat de goudvis naar boven kwam en eerst met zijn gladde lijf Connors hand aanraakte, maar ook snel Ethans hand, denkend dat deze ook de vertrouwde hand van Connor was. “See? He’s no food, but a sweet loving individual,” drukte de android de man op het hart in de hoop dat hij het uit zijn hoofd haalde om de vis ook maar aan te raken zonder zijn toezicht. Connor keek hem dan ook nog even aan met een veelbetekende waarschuwende blik voordat hij terugliep naar de keuken en er een snijplank tevoorschijn haalde waarna hij vliegensvlug de courgettes begon te snijden. Uiteindelijk vroeg de android de brandende vraag over waar zijn buurman het nou in hemelsnaam had gehad. Ethan leek het immers goed genoeg te begrijpen om tegen de man in te kunnen gaan, wat blijkbaar was gelukt omdat James voor een poosje zijn mond had gehouden. ”Well you remember how you screamed when I pulled the bullet out of your wound right? Remember the things that you’ve said,” begon Ethan. Even dacht hij na om vervolgens te knikken. Als het goed was had hij continu Ethans naam herhaald omdat hij wilde dat hij stopte, en zodra de man toch koppig door zette had hijzelf geklaagd dat hij niet snel genoeg was met de hele ‘operatie’. ”It was probably loud enough for them to hear it and thus know my name,” verklaarde Ethan vervolgens waardoor Connor knikte. Dat klonk inderdaad logisch waardoor James zomaar Ethans naam wist, maar dat verklaarde nog niet waarom hij blijkbaar moeite zou moeten hebben met lopen. “And…” vervolgde Ethan terwijl Connor nog volop de groentes aan het snijden was, Geduldig wachtte de android op wat de man nog meer had te zeggen over de situatie. ”If you don’t know the context in which these sentences and words were said, it might’ve sound like we were having seks,” legde Ethan had met een zucht. Verward stopte de android met snijden en dacht diep na over de woorden die Ethan net had gezegd, als hij nog over zijn LED zou beschikken zou deze meteen oranje flikkeren doordat hij zo diep nadacht. Vaag wist hij wel dat mensen gekke geluiden maakten tijdens de seks, dus dat schreeuwen daar ook bij kon horen verbaasde hem niet zozeer. Hij snapte echter niet hoe zijn buren konden denken dat twee mannen seks hadden. Dat paste toch simpelweg niet? Een blos was ontstaan op zijn wangen terwijl hij erover nadacht. Misschien bedoelde Ethan wel orale seks, en had hij het voor het gemak even de algemene term gebruikt. Nog steeds lichtelijk verward fronste hij omdat de puzzelstukjes nog steed sniet helemaal samen vielen in zijn hoofd. “But,” begon hij en keek Ethan aan. “You mean stuff like oral sex right?” vroeg hij aan de man waardoor het al gauw duidelijk werd dat hij het nog niet helemaal had begrepen. “Because we’re two males, so that wouldn’t really.. uhh.” begon hij en zocht naar het goede woord terwijl hij nog wat roder werd omdat hij vermoedde dat hij enorm klunzig bezig was omdat niet wist hoe hij het eigenlijk allemaal moest omschrijven. “Fit?” vervolgde hij uiteindelijk vragend waarbij hij zijn hoofd ietwat schuinhield met een onschuldige glimlach. “Because for real sex one of us should’ve needed the female sex organs,” concludeerde hij wat in zijn oren erg logisch klonk waardoor hij zichzelf even een goedkeurend knikje gaf. Met een frons bedacht hij zich dat hij blijkbaar moeite zou moeten hebben met lopen. Kon dat dan met slechts orale seks? Verward door zichzelf alles en iedereen schudde hij verward zijn hoofd en begon weer verder te snijden met nog steeds een blos op zijn wangen. Met alle geweld probeerde hij de fantasiebeelden van Ethan en hem die door Ethans uitleg en zijn eigen conclusie kwamen opdagen weg te drukken om te voorkomen dat hij zelfs blauw zou kleren. Iets wat niet bepaald lukte waardoor een licht paarsrode gloed ontstond doordat het nog niet helemaal over de ‘grens’ was heengestapt. “But why wouldn’t I be able to walk properly due to oral sex, it doesn’t make sense, my neighbors are just messing with us” mompelde hij uiteindelijk zijn conclusie wat voor hem het logischt klonk waarna hij een begin ging maken aan de tomatensaus voor de zucchini noodles. Waarom waren mensen soms ook zo raar en onbegrijpelijk?

_________________


“Is the desire to be free
a contagious disease?”

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Grossworth

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 24-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   di aug 07, 2018 1:29 pm







Ethan was opgelucht zodra ze weer eenmaal binnen waren. Nu hoefde hij zich gelukkig geen zorgen meer te maken om nog meer opmerkingen te krijgen over het misverstand waar hij zelf mee had ingestemd. Het voelde confronterend aan. Het liefste ging hij er ook keihard tegenin. Immers wist hij Connor er net van te overtuigen dat hij hetero was. Gelukkig had Connor de hints van James niet opgevangen waardoor de android enkel verward was. Ethan keek even richting de android die in de keuken stond en bezig ging met de groente schoon te maken. Ethan hoopte heilig dat de android er niet meer aan zou denken om uitleg te vragen en richtte zich op de goudvis die zwom in een vissenkom. Rustig liep Ethan er heen, waarna hij het niet kon laten om een grapje te maken. Hij maakte het grapje vooral om duidelijk te maken dat hij geen fan was van groente, maar Connor leek zowel de hint als de grap niet op te vangen. De jongen liep meteen op hem af en wurmde zich tussen hem en de vissenkom waardoor Ethan even verbaasd naar hem keek en een stap afstand nam om te voorkomen dat ze tegen elkaar aan stonden. “No, no don’t even think about it Ethan, Blob’s too sweet to be eaten,” sprak Connor hem streng toe. Ethan kon het niet laten dat hij wat moest grinniken. Het klonk ontzettend schattig om zo’n onschuldige naam zo streng te horen. ”Blob hm?” reageerde Ethan dan ook met een grijns. Hij kreeg al wel door dat Connor de grap niet begreep, maar vond het iets te leuk om te melden dat hij een grapje maakte. “He even likes to be caressed, look,” sprak Connor en pakte Ethan’s hand vast. Ethan volgde afwachtend Connor’s hand die de zijne meenam en in de vissenkom doop. Ethan wist niet goed wat hij moest verwachten. Hij ging er vanuit dat een vis niet veel anders kon dan eten, poepen en zwemmen, maar al snel bleek dat een vis ook nog echt kon verlangen naar liefde. Met verbazing keek Ethan naar de vis die langs zijn hand gleed alsof het graag een knuffel wou. Even volgde Ethan het diertje met zijn ogen, waarna hij zijn hand weer uit de kom haalde en deze vluchtig af droogde aan zijn shirt. “See? He’s no food, but a sweet loving individual,” sprak Connor duidelijk en gaf Ethan nog een waarschuwende blik. Ethan keek van de vis terug naar Connor en grijnsje lichtjes. ”Fine, I won’t eat him,” gaf Ethan toe, alsof hij in eerste instantie echt van plan was geweest de vis op te eten. Even keek hij nog naar Connor, waarna zijn blik terug ging naar de vis. Zelf was hij geen dierenliefhebber en vond het opmerkelijk om te zien hoe zelfs een vis nog affectie kon geven. Kennelijk wist Connor ook genoeg hoe je een dier moest trainen.

Ethan keek op van zijn gedachten zodra Connor begon over wat de buurman had gezegd. Even sloot Ethan zijn ogen en slaakte hij een zucht. Hij wist dat hij de jongen een uitleg had beloofd en Connor verdiende ook een uitleg, maar Ethan keek er zo tegenop. Het lag ver buiten zijn comfortzone en hij had ook geen flauw idee van hoe hij dit het beste kon uitleggen. Hij wist ook niet hoeveel Connor wist van het hele aspect en probeerde het eerst daarom maar zo globaal mogelijk uit te leggen. Hij richtte zich op de android en legde uit hoe de geluiden die Connor had uitgekraamd, ook als seks geluiden konden opgevangen als je de context niet wist waarin het zich afspeelde. Ethan hoopte dat het kwartje zou vallen en dat Connor meteen begreep wat hij bedoelde, maar zodra de android stopte met het snijden van de groente en diep in gedachten leek te zinken, zakte die hoop al weg. Ethan legde zwijgend zijn armen over elkaar en hoopte de tijd het dan zou leren. “But,” begon Connor uiteindelijk en richtte zijn blik op hem. “You mean stuff like oral sex right?” vroeg Connor ter bevestiging. Ethan keek hem wat bedenkelijk aan. ”Among other,” antwoordde Ethan. Hij hoopte dat Connor bedoelde of dat er ook bij hoorde. Het was natuurlijk niet de enige manier waarop twee mannen seks konden hebben. Echter bleek al snel dat Connor dit wel dacht. “Because we’re two males, so that wouldn’t really.. uhh.” sprak Connor. Ethan merkte op hoe de jongen rood aanliep. Het zag er ontzettend schattig uit, maar Ethan zat vooral met zijn hoofd bij de zorg dat hij deze ongelooflijke beschamende situatie nog eens moest uitleggen. “Fit?” eindigde Connor zijn zin waaruit het wel bleek dat hij het nog niet helemaal begreep. Ethan slaakte een onhoorbare zucht en wreef even met zijn hand over zijn voorhoofd heen. Hij richtte zijn blik terug op de jongen om af te wachten hoe ver de android zou komen zonder zijn hulp. Nu glimlachte Connor nog onschuldig. Ergens wou Ethan de onschuld niet verpesten met de harde realiteit, maar om de jongen voor te liegen leek hem nog erger. “Because for real sex one of us should’ve needed the female sex organs,” vervolgde Connor, waardoor Ethan laatste hoop begon te verliezen. Nee de android wist overduidelijk niks van de seks tussen twee mannen. Ondertussen merkte hij op hoe de android enkel roder werd. Ethan fronste lichtjes, waarna hij zachtjes grijnsde. Waar zou Connor aan denken om zo’n kleur te krijgen? Het werd enkel mooier zodra de android zelfs paars begon te gloeien doordat zijn eigen blauw bloed nu ook naar zijn hoofd stroomde. ”What are you thinking of Connor?” vroeg Ethan licht geamuseerd. Hij kon het niet laten. Ja hij was ontzettend in de ontkenningsfase, maar hij kon het niet laten om Connor toch iets te plagen. “But why wouldn’t I be able to walk properly due to oral sex, it doesn’t make sense, my neighbors are just messing with us” concludereerde de android uiteindelijk mompelend. Ethan slaakte een diepe zucht en liet zijn armen zakken. Hij wist nu wel zeker dat hij nog een heldere uitleg moest geven en dat Connor er dus geen snars van begreep. ”He didn’t mean oral sex,” verklaarde Ethan maar meteen. Hij liep naar de android toe en keek hem wat moeilijk aan. Hij probeerde de woorden te vinden waarmee hij het kon uitleggen op een manier dat hij het niet recht voor zijn raap hoefde te vertellen, maar wel duidelijk genoeg dat Connor het begreep. ”Well you know how humans.. shi-,” begon Ethan, maar kreeg het laatste woord niet uit zijn strot doordat hij dood ging van schaamte. Hij liep ondertussen zelf ook rood aan en week zijn blik af. Gefrustreerd zuchtte hij en omklemde het aanrechtblad met een hand. ”Guys can have sex in a different way than oral,” kreeg Ethan er nu uit, ook al wist hij ook dat dat niet genoeg was. Even sloot hij opnieuw zijn ogen, probeerde opnieuw woorden te zoeken waarbij hij niet dood ging van schaamte. Geïrriteerd trommelde hij met zijn vingers op het aanrechtblad en richtte zijn blik er uiteindelijk op, nog geen woorden kunnen vindend. Zijn blik viel op de tomaten die Connor klaar had liggen. Een lampje begon te branden. Hij hoefde geen woorden te gebruiken. Hij kon het laten zien. Snel pakte Ethan het mes van Connor af en pakte in zijn andere hand de tomaat. Vluchtig maakte hij een klein gaatje in de tomaat en hield vervolgens de tomaat voor Connor. ”Let’s presume that this is a human. Just try to imagine that it is a human, okay?” poogde Ethan, wetend dat iets fantaseren moeilijk kon zijn voor een android. Hij wees met zijn vinger naar het groene kroontje op de tomaat. ”Then this would be his head,” legde Ethan uit, waarna zijn vinger naar de onderkant van de tomaat gleed waar hij vlakbij het gaatje had gemaakt. ”And this would be its bottom. And then this hole,” vervolgde hij terwijl de vinger nu gleed naar het kleine gaatje. ”Would be the hole were humans well.. poop out of,” legde Ethan uit terwijl zijn lichaam zich nog steeds vulde met meer schaamte en ongemak. Met goede moed zette hij toch door en greep nu een reepje courgette die Connor had gesneden. ”Now imagine that this is the.. sex organ of a male. Y’know.. they pee with it as well,” poogde Ethan het zo duidelijk mogelijk te maken voor de android. Even keek hij de jongen aan, hopend dat hij het nog allemaal begreep, waarna hij de tomaat er weer bij pakte. ”Now.. When two guys have sex.. One guy,” begon Ethan de uiteindelijk uitleg en hield even het reepje courgette op als teken dat dat de ene jongeman was. ”Will put his.. dick,” Het nam moeite voor hem om het woord te zeggen, waardoor hij het iets harder zei zodra hij eenmaal de moed had gevonden om het te zeggen. Tussen zijn lippen door nam hij vluchtig nog een hap lucht om verder te gaan. Hij duwde het reepje courgette richting de tomaat. ”Into the.. hole, of the other guy,” vervolgde Ethan en drukte uiteindelijk het reepje courgette in het kleine gaatje van de tomaat. Even keek hij naar het resultaat, waarna hij zijn blik richtte op Connor. ”If they continue it long enough they will eventually have an orgasm,” sprak Ethan verder. Ietwat verafschuwd van de twee stukken groente die hij zojuist had geseksificeerd, legde hij deze weer terug op het aanrecht en richtte hij zich volledig op Connor. ”However, if the zucchini does it too rough, the tomato may have trouble walking the next day, since it can hurt a lot,” eindigde Ethan nu zijn uitleg. Onderzoekend keek hij de android aan, heilig hopen dat Connor het begreep en niet dat Ethan in nog meer detail het uit moest leggen. Zijn hart zou dat niet overleven.


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Connor

avatar

Aantal berichten : 61
Registratiedatum : 21-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   wo aug 08, 2018 1:24 pm

[quote="Connor"]


CONNOR
I think, therefore I am
Gestrest had hij Ethan verteld dat zijn vis echt niet ten onder zou gaan zodat hij een lekker hapje eiwitten naar binnen zou kunnen werken. Vervolgens had hij hem ook nog eens een reden gegeven waarom hij het visje echt niet mocht opeten door te laten zien dat hij het leuk vond om 'geaaid' te worden. Waarschuwend keek de android hem aan waarna Ethan uiteindelijk ingaf dat het beestje geen eten was. Tevreden knikte Connor voordat hij weer terug durfde te gaan naar het aanrecht om de groentes verder te snijden. Desondanks kon hij het niet laten om Ethan strikt via zijn ooghoeken in de gaten te houden. Niemand mocht aan zijn blob komen.

Nieuwsgierig had hij gevraagd naar de achterliggende gedachten van de situatie die zich buiten had afgespeeld met de buren. Ethan wist overduidelijk waar het overging doordat hij de situatie gladjes afhandelde terwijl Connor er een beetje droog naast stond, perfect voor zijn schijnbaar oncomfortabele verlegen rol in het hele gebeuren. Toen Ethan hem vertelde dat zijn buren op seks aan het hinten waren moest hij even nadenken. Twee mannen konden toch niet echt écht seks hebben zoals man en vrouw? Alleen oraal leek hem, twee mannen hadden samen simpelweg gewoon niet de geschikte anatomie. Terwijl hij hardop speculeerde om de situatie voor zichzelf te verduidelijken probeerde hij met alle geweld de visuele beelden van mogelijke scenario's weg te drukken, iets wat hem niet helemaal lukte. Een rode blos was dan ook ontstaan op zijn wangen terwijl hij bedenkelijk naar de courgettes voor hem staarde. Toen er echter ineens in hem opkwam dat hij waarschijnlijk Ethan zonder enige moeite had kunnen deepthroaten zo ver hij begeerde doordat hij als android geen gag reflex had, begon hij paars aan te lopen. Zijn ogen werden wat wijder omdat hij schrok door zijn eigen brein die op hol leek te slaan. Hij had nooit zulke typische mensengedachtes! "What are you thinking of Connor?" klonk het ineens geamuseerd waardoor hij betrapt zijn hoofd met een ruk omdraaide naar Ethan om zijn grijnzende gelaat te ontmoeten. Gechoqueerd door zijn eigen onvrijwillige wilde fantasieën keek hij de man even sprakeloos aan en moest moeite doen om zijn blik niet naar beneden te laten afdwalen. Gedraag je Connor. "I-I uhh..." sprak hij ongemakkelijk om vervolgens zijn hoofd te schudden. "Nothing, it was n-nothing," loog hij snel en concludeerde vliegensvlug dat zijn buren gewoon met heb aan het dollen waren. Hij hoopte zo verdere vragen te ondermijnen, maar realiseerde zich ook dat het daardoor ook juist verdachter overkwam. Verward keek de android de man aan toen er een diepe zucht uit diens longen kwam. "He didn't mean oral sex," stelde Ethan waardoor een verwarde frons op Connors gezicht verscheen. Nu snapte hij er al helemaal geen snars meer van. Hij keek toe hoe de man op hem afliep en zette twijfelend een stapte achteruit omdat zijn eerste instincten hem vertelde dat Ethan het wellicht wilde demonstreren wat zijn buur wél bedoelde. Connor wist niet helemaal of hij daar wel klaar voor was. De android ontspande wat toen de man geen vreemde dingen begon uit te halen toen hij naast hem kwam staan. Door het kleine hoogteverschil keek Connor ietsje naar hem op terwijl hij zijn moeilijk getrokken gelaat bestudeerde. "He mistook you for a woman?" gokte hij uiteindelijk wat voor hem nu nog het meest logisch klonk. Er volgde even een stilte maar uiteindelijk begon Ethan toch weer te praten. "Well you know how humans.. shi-" begon hij en stopte uiteindelijk met rood hoofd waardoor Connor zich toch minder slecht voelde over zijn paars aangelopen wangen. Geduldig keek Connor hem aan omdat hij verwachtte dat er meer zou komen.  "Guys can have sex in a different way than oral," bracht Ethan uiteindelijk uit. Diep zuchtte Connor, gefrustreerd dat hij van alles zo weinig afwist. Zijn ogen schoten naar Ethans vingers toen deze begonnen te trommelen op het aanrechtblad. Nerveus keek hij ernaar omdat hij vermoedde dat hij Ethan irriteerde met zijn gebrek aan kennis. "I'm sorry, I- hey!" sprak hij eerst verontschuldigend, maar uiteindelijk verontwaardig omdat Ethan zomaar het mes uit zijn handen griste en vervolgens een tomaat begon te verminken.  ”Let’s presume that this is a human. Just try to imagine that it is a human, okay?” Sprak Ethan nog voordat Connor kon verder protesteren. Meteen wilde hij opmerken dat het helemaal geen mens was, maar hield zijn mond en probeerde het te fantaseren. De android knikte kort waardoor de man verder ging. ”Then this would be his head,” legde Ethan uit toen hij naar het kroontje wees. Nauwkeurig volgde zijn bruine ogen de mans vinger naar de onderkant van de tomaat. ”And this would be its bottom. And then this hole,” vervolgde hij terwijl de vinger nu gleed naar het kleine gaatje waarmee hij net de tomaat had verminkt. ”Would be the hole were humans well.. poop out of,” eindigde Ethan zijn uitleg. Bedenkelijk keek Connor naar de tomaat, herhaalde nog even in zijn hoofd wat hem zonet verteld, en knikte vervolgens. Ja dat kon hij nog wel volgen, al vond hij wel dat Ethan een brede fantasie leek te hebben. Nieuwsgierig bleef hij de hand volgen en keek verbaasd toen hij nu een reepje van courgette pakte. "Now imagine that this is the.. sex organ of a male. Y’know.. they pee with it as well," vervolgde de man. Connor keek hem even aan, maar knikte uiteindelijk toch. Een rijke fantasie, dat gaf hij hem zeker. Door Ethans toelichting kon hij het echter met een beetje moeite toch volgen. ”Now.. When two guys have sex.. One guy,” vervolgde de jongeman en hield het stukje courgette omhoog waardoor Connors ogen weer vol aandacht gevestigd waren op de groentes alsof hij naar een theatervoorstelling keek. "Will put his... dick," sprak Ethan op het einde luid waardoor de android lichtjes schrok en eventjes naar de man opkeek door zijn harde toon. Kort daarna keek hij weer naar de twee stukken groentes om het toneelspel te aanschouwen. "Into the.. hole, of the other guy,"  vervolgde Ethan en drukte de noodle in het gaatje van de tomaat. Kort fronste hij doordat het door de rekwisieten wat moeilijker voor hem was om te achterhalen wat Ethan precies bedoelde. Verward keek hij ernaar toen hij alles had verwerkt. Hadden twee mannen écht zo 'seks'? "If they continue it long enough they will eventually have an orgasm," begon de man uiteindelijk een eind aan zijn verhaal te knopen. Tegelijkertijd keek de android toe hoe Ethan weer de groentes terug legde. Was dat het? Waarom had hij in hemelsnaam groentes daarvoor gebruikt?  ”However, if the zucchini does it too rough, the tomato may have trouble walking the next day, since it can hurt a lot,” verklaarde de man uiteindelijk de eerste opmerking van James. Bedenkelijk keek Connor Ethan aan terwijl hij nadacht over wat hij hem zonet had laten zien. "Alright, so... you're the zucchini? And... I'm the tomato?" concludeerde hij uiteindelijk voorzichtig, echt het gevoel hebbend dat Ethan hem zijn nek zou omdraaien als hij het nog niet helemaal begreep. Connor legde de misbruikte groentes weer op hun plek en haalde een pan voor de saus uit de kast. Ondertussen bleef hij denken aan wat Ethan had gezegd waardoor de puzzelstukjes beter begonnen samen te vallen en het plaatje steeds helderder werd in zijn hoofd. Des te helderder zijn beeld werd des te blauwer de kleur in zijn gezicht begon te worden waardoor hij zijn hoofd wat verlegen van Ethan wegdraaide. "You humans are weird," concludeerde hij uiteindelijk met een ongemakkelijk lachje terwijl hij de pan op het fornuis zette. "Very, very weird," vervolgde hij en begon de uien te snijden waarbij hij totaal geen last had van traanogen door de sterke geur die vrijkwam. "But creative and imaginitive, gotta give you that,"  sprak hij wat zachter terwijl zijn hoofd zo blauw was geworden als de Caribische zee. Ondertussen begon hij de tomaten klaar te maken zodat hij ze straks meteen in de pan zou kunnen gooien. Uiteindelijk pakte hij de olijfolie uit de koelkast, checkte de datum voor de zekerheid, en gooide toen een scheutje in de pan toen deze nog goed was. Vervolgens begon hij met het fruiten van de eerste groentes. "Have you ever done that?" vroeg Connor uiteindelijk uit nieuwsgierigheid aan Ethan na lang twijfelen. "I mean I'm sure you've had lots of sex with females, because you also have a-... eh, but did you also do it with a man, because you knew a lot about it. And do you prefer it like the zucchini or the tomato?" ratelde zijn nieuwsgierige aard alsof Ethan een enorm seksbeest was, totaal geen gevoel hebbend voor wat gepast was om te vragen en wat niet. Daarnaast had hij bijna door alle vluchtigheid een opmerking gemaakt over zijn zoon, maakte kapte net op tijd dat gedeelte af. Ondertussen was zijn hoofd nog steeds knalblauw doordat hij de beelden van hem en Ethan maar niet weggeduwd kreeg. Des te meer hij zichzelf beval er niet aan te denken, des te meer hij er juist aan begon te denken. Daarnaast hielp de man die pal naast hem stond te hijgen boven zijn kookkunsten ook niet echt daarbij.

_________________


“Is the desire to be free
a contagious disease?”

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Grossworth

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 24-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   wo aug 08, 2018 3:48 pm







Ergens ergerde Ethan zich eraan dat de android niks van seks af wist tussen twee mannen, maar een geamuseerde grijns verscheen al snel op zijn gelaat zodra Connor paars aanliep. Ethan gokte erop dat zijn gedachten de vrije loop met de arme jongen waren gegaan, waardoor hij nu gedachten had die hij waarschijnlijk nog nooit eerder had gehad. Geamuseerd vroeg hij de android waar hij aan dacht. Betrapt keek de jongen hem aan. Ethan bleef hem grijnzend aan kijken terwijl de android geen woord uit zijn strot kreeg. Hij leek geheel bevangen genomen door zijn eigen gedachten. "I-I uhh..." stamelde Connor. Ethan legde zijn armen over elkaar en keek hij grijnzend en afwachtend aan. Niet dat hij een antwoord verwachtte. Connor’s reactie was al antwoord genoeg. "Nothing, it was n-nothing," loogd de android en focuste zich weer snel op het eten. Ethan grinnikte nog zachtjes, maar besloot hem niet meer in verlegenheid te brengen. Nee nu bracht hij zichzelf onder in een berg van schaamte. Hij wist dat hij de situatie aan de android moest uitleggen en hij wist ook dat hij duidelijk moest zijn, maar hij wist niet hoe hij zo duidelijk mogelijk kon uitleggen zonder zelf dood te gaan van de immense schaamte. In eerste instantie probeerde Ethan het met woorden, maar daar kwam hij niet erg ver mee. Het drong niet tot Connor door. De android kon enkel suggereren dat James Ethan had geïdentificeerd als een vrouw. Ethan keek Connor daarop verontwaardigd aan, waarna hij zijn blik gefrustreerd af week en op zoek ging naar een andere manier waarop hij zijn uitleg kon geven. Een idee begon te dagen bij het zicht van de groentes. Terwijl Connor zich wou verontschuldigen, trok Ethan het mes uit diens handen en nam hij een tomaat vast in de andere. De verontwaardigde reactie negerend, begon hij de tomaat te verminken. Even keek hij naar de tomaat, probeerde zich te focussen op de uitleg die hij zou geven op de woorden die hij ging gebruiken. Hij wou het zo duidelijk mogelijk brengen zodat hij het niet nog een keer hoefde uit te leggen. Zodra hij de moed bijeen had gesprokkeld richtte hij zich op Connor en begon hij zijn uitleg. Hij begreep dat het moeilijk was voor androids om bepaalde scenario's te fantaseren, maar hoopte heilig dat Connor het voor elkaar kreeg. Aangezien de android niet tegen hem in ging, ging Ethan er vanuit dat hij Connor niet verloor tijdens zijn uitleg. Hij keek zo nu en dan ook Connor aan om er zeker van te zijn dat Connor nog enigszins begreep waar hij het over had. Zodra Ethan uiteindelijk met veel schaamte en ongemak had uitgelegd hoe twee mannen seks konden hebben, legde hij de tomaat weer terug op het aanrecht en besloot hij de opmerking van James uit te leggen. Aanvullend met zijn voorgaande uitleg zou Connor het moeten begrijpen. Ethan nam weer een stap afstand zodat Connor goed bij de groente kon, waarna hij hem afwachtend aankeek. De jongen keek hem bedenkelijk terug aan. "Alright, so... you're the zucchini? And... I'm the tomato?" concludeerde Connor uiteindelijk voorzichtig. Ethan keek hem even aan. Hij hoopte toch dat Connor meer van zijn uitleg begreep dan enkel dat hij de courgette en de tomaat zo had bedoeld. Hij knikte uiteindelijk. ”Yes in that hypothetical scenario, yes,” antwoordde Ethan. Ethan leunde tegen de muur aan en keek zwijgend toe hoe Connor verder ging met het eten. Hij hoopte dat in de stilte Connor nog altijd aan zijn uitleg dacht en dat de android de uitleg zou begrijpen. Ethan zou niet weten hoe hij het anders kon uitleggen. De enige andere manier was de onschuldige android voor een porno website gooien, maar dat wou hij Connor niet aan doen. De jongen wist nauwelijks iets over seks en had overduidelijk weinig tot geen ervaring erin en Ethan wou de jongen niet onnodig traumatiseren. Zwijgend had Ethan zijn blik op de android gericht toen hij opmerkte dat de android opnieuw blauw aanliep. De kleur begon zacht, maar werd steeds beter zichtbaar naarmate de tijd verstreek. Een lichte grijns begon opnieuw rond zijn lippen te sieren. De blos kwam waarschijnlijk door dat het eindelijk begon te dagen wat James had bedoeld en wat Ethan en Connor dus hadden gedaan volgens hem. "You humans are weird," was Connor’s reactie erop. Ethan merkte het ongemakkelijke glimlachje op, wat Connor opnieuw erg schattig maakte. "Very, very weird," voegde Connor er aan toe, waarna hij uien begon te snijden. ”And you are very very cute,” mompelde Ethan met een zwakke grijns. Hij dacht er niet bijna dat dat totaal tegen zijn eerdere woorden in ging. Hij ging met dezelfde onderbewuste onwetendheid en onschuldigheid mee in zijn gevoel en zei wat in hem op kwam. Terwijl diep van binnen toch donders goed wist waar hij mee bezig was. "But creative and imaginitive, gotta give you that," sprak Connor wat zachter. Ethan haalde zijn schouders wat op. ”The first one who came with the idea would’ve been pretty fucked up,” reageerde hij wat droog. Hij hield het zichzelf dan ook voor dat het een raar idee was. Hij zou nooit met een man naar bed gaan. Dat was zeker. Tenminste, dat dacht hij. Hij volgde Connor’s bewegingen met zijn ogen en keek toe hoe de eerste groente in de pan eindigde. Ergens voelde hij de neiging om te vragen of hij hem moest helpen, maar wist ook dat hij weinig hulp kon aanbieden. Hij was nou niet de beste kok en wist daarbij ook niet wat Connor van plan was. Zodra de eerste groente in de pan belandde, rook het al wel wat aangenaam. "Have you ever done that?" trok Connor Ethan uit zijn gedachten. Een vraag die Ethan niet had aan zien komen waardoor hij verbaasd opkeek. Voordat hij überhaupt over een antwoord kon nadenken, ratelde Connor al verder zoals enkel Connor dat kon doen. "I mean I'm sure you've had lots of sex with females, because you also have a-... eh, but did you also do it with a man, because you knew a lot about it. And do you prefer it like the zucchini or the tomato?" Ethan week al snel zijn blik weer af zodra Connor opnieuw vluchtig over een onderwerp heen gleed dat iets te veel met hem deed. Ethan slaakte een zucht, wetend dat de deviant het niet slecht bedoelde en enkel nieuwsgierig was. Hij probeerde daarom zijn ergernis en frustratie te verbergen. Hij nam daar een paar seconden de tijd voor, waarna hij zich richtte op Connor. Bij het zien van de blauwe blos op diens gezicht moest hij toch ietwat glimlachen. Hij schudde zijn hoofd. ”Like I said; I don’t have tons of experience or lots of sex. But all the sex that I did have was with females. Like I said; I’m straight. So I wouldn’t want to do it with a man,” sprak Ethan. Even keek hij Connor aan, waarna hij zijn blik af week. ”But if I had to choose I would be the zucchini,” mompelde Ethan er nog vluchtig achteraan. Hij kon het niet laten. Nu dacht hij er immers ook aan. Wat ervoor zorgde dat er een warm gevoel in hem opborrelde en hij ook wat begon te blozen. Hij schudde even zijn hoofd en draaide zich weg van Connor om te voorkomen dat de jongen het nog langer kon zien. Even twijfelde hij eraan om het onderwerp te veranderen, maar hij kon het niet helpen dat hij nu ook lichte nieuwsgierigheid voelde. ”Are you curious about what it would be like?” vroeg Ethan daarom uiteindelijk. ”To have sex with a man,” legde hij voor de zekerheid uit. Even keek hij nieuwsgierig om naar de jongen, zelf nog niet doorhebbend waarom hij de vraag stelde.


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Connor

avatar

Aantal berichten : 61
Registratiedatum : 21-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   wo aug 08, 2018 11:37 pm



CONNOR
I think, therefore I am
Allerlei gedachtes die voor de android niet gebruikelijk waren spookten door zijn hoofd. Een kleur verscheen daardoor op zijn wangen. Aanvankelijk de gezonde rode menselijke kleur, maar al snel nam zijn eigen bloed de overhand waardoor er een paarse gloed ontstond. De blos had de paarse overgangsfase echter al snel gepasseerd toen Ethan ook nog eens aan hem vroeg waar hij aan dacht. De stomme grijs die niet van Ethans gezicht afgeslagen leek te kunnen worden liet al zien dat hij onbetwist wist waaraan de android dacht. Desondanks ontkende Connor alsnog dat hij überhaupt aan iets dacht, zich te veel schamend om het überhaupt te durven toegeven. Connor was echter niet de enige met een rood hoofd aangezien Ethan des te dieper ze in het gesprek raakten ook een steeds duidelijkere kleur op zijn wangetjes kreeg. Even kreeg hij een verontwaardigde blik van de man toe gegooid toen hij giste dat James hem simpelweg had aangezien voor een vrouw. Zijn blik sprak boekdelen waardoor Connor eventjes onschuldig zijn handen omhoog gooide en wilde vervolgens verontschuldigen voor zijn gebrek aan kennis over het onderwerp. Ethan onderbrak hem echter door het mes af te pakken en een tomaat te verminken. In eerste instantie wilde de deviant protesteren, maar was tegelijkertijd ook nieuwsgierig naar wat de man van plan was waardoor hij besloot hem zijn gang te laten gaan. Toen hij had gemeld dat hij een tomaat moest aanzien voor een mens kreeg hij wel zijn twijfels of hij het hele schouwspel dat Ethan van plan was te houden. Met extra feel focus observeerde hij dan ook wat de man met de groentes uithaalde en spitste zijn oren voor de toelichting die hij erbij gaf. In stilte keek hij toe en keek Ethan zo nu en dan aan in de stiltes tussenin waarin hij opmerkte dat het hem moeite kostte om uit te leggen. De man was helemaal rood en zocht overduidelijk naar de juiste woorden om zijn acties toe te lichten. Wat ongemakkelijk glimlachte de android naar hem omdat hij wist dat het zijn schuld was dat ze nu in zo’n ongemakkelijke situatie zaten. Als hij gewoon afwist van alle basisdingen van seks dan had hij het Ethan kunnen besparen, maar het stond simpelweg niet in zijn software waardoor hij er bijna niks vanaf wist. Alleen hetgeen waar hij zelf ooit toevallig in aanraking mee was gekomen door een film of iets dergelijks. Het ding was alleen dat meestal niet het totale plaatje werd gezien in films en dergelijke, waardoor hij er nog niet heel veel wijzer uit werd. Uiteindelijk was de man klaar met zijn visuele uitleg met de groentes. Even was Connor stil waarna hij vroeg of hij de courgette en tomaat rollen goed voor zich had. ”Yes in that hypothetical scenario, yes,” bevestigde Ethan zijn vermoedens waardoor Connor tevreden knikte dat hij in ieder geval dat gedeelte had begrepen. Diep dacht hij na over alles wat de man hem net had verteld, maar probeerde het ditmaal voor zich te zien wat James echt had bedoeld, niet in de versie van een tomaat en courgette. Toen hij eenmaal doorhad hoe en wat precies werd zijn hoofd nóg blauwer dan het al was terwijl hij dacht dat hij al zijn hoogtepunt had bereikt. Connor glimlachte ongemakkelijk en hoofdschuddend waarna hij verklaarde dat mensen maar rare wezens waren. Wie kwam er dan ook op zoiets? ”And you are very very cute,” vingen zijn oren op waardoor hij verward omkeek naar Ethan die hem met een zwakke glimlach aankeek. Zwakjes glimlachte hij terug maar snapte niet waarom hij dat zei. Het ene moment zei hij dat hij zonder twijfel honderd procent hetero was, en het volgende moment zei hij iets wat precies het tegenovergestelde suggereerde. Wat moest hij toch met deze man? Hij probeerde er maar niet teveel op te reageren en ging verder met het tomatensausje klaarmaken. Zelf kon hij het niet ruiken, eventueel alleen de moleculen in de lucht analyseren als hij zou willen, maar kon niet ervan genieten zoals Ethan zou kunnen doen. Uiteindelijk had hij uit nieuwsgierigheid aan de man gevraagd of hij eigenlijk wel eens seks had gehad met een man. Hij was er vrijwel zeker van dat Ethan wel eens de lakens had gedeeld met een vrouw, hij bleek immers een zoon te hebben, maar met een man? Misschien een keer toen hij dronken was geweest. Door de hele situatie en de beelden die hij maar niet uit zijn hoofd kreeg keek hij de man nieuwsgierig aan. Het scheelde tenminste dat Ethan zelf ook geen volledig normale kleur had, zijn bloed was ook al snel naar zijn gezicht gestegen. Toen hij hoorde hoe de man zuchtte vreesde hij dat hij het misschien weer verkloot had door per ongeluk iets te zeggen wat de man niet aanstond, maar ontspande wat toen hij hem een glimlach schonk. Gelukkig. ”Like I said; I don’t have tons of experience or lots of sex. But all the sex that I did have was with females. Like I said; I’m straight. So I wouldn’t want to do it with a man,” sprak Ethan. Even keek hij Connor aan, waarna hij zijn blik af week waardoor Connor begrijpelijk knikte. De android kon niet ontkennen dat hij enige teleurstelling van binnen voelde, maar probeerde het snel weg te duwen. Ethan had nu al vaak genoeg gezegd dat hij niet op hetzelfde geslacht viel, dus moest hij zichzelf ook geen valse hoop geven. ”But if I had to choose I would be the zucchini,” vervolgde Ethan uiteindelijk waardoor Connor eventjes opkeek terwijl hij nu ook de saus begon te vullen met meerdere diverse groentes. Eventjes dacht Connor na over wat hij had gezegd. “So you like to have control?” concludeerde hij uiteindelijk uit wat Ethan had gezegd en vroeg zich meteen af of hij in het dagelijkse leven ook een controlfreak was waardoor hij realiseerde dat hij Ethan eigenlijk helemaal niet zó goed kende. Het enige wat hij eigenlijk wist was dat Ethan op hem moest jagen, een zoontje had, niet super netjes was en wel een biertje lustte. Voor de rest wist hij eigenlijk niet zoveel van de man af waardoor hij eigenlijk wilde vragen of hij misschien iets meer over zichzelf wilde vertellen. De android wilde zich niet omdraaien en zijn mond openen om de vraag te luiden, maar Ethan was hem te snel af.  ”Are you curious about what it would be like?” vroeg Ethan waardoor Connor hem wat verbijsterd aankeek. ”To have sex with a man,” verduidelijkte hij zijn vraag. Wat overdonderd keek hij hem aan en voelde zijn blos weer knalblauw worden, net nu deze ietwat was begonnen was te trekken. In eerste instantie wilde hij toegeven dat hij best wel nieuwsgierig was, überhaupt naar seks in het algemeen. Voordat hij het echter zei begon er een lampje te branden doordat de vraagstelling hem bekend voorkwam. Hij kon zich nog goed herinnern dat Ethan onderhand precies op dezelfde manier had gevraagd of hij niet nieuwsgierig was naar hoe het was om een zoen te krijgen. Daarna was alles snel geëscaleerd en lagen ze uiteindelijk dicht tegen elkaar aan in elkaars armen op de bank. Twijfelend keek hij de man aan en probeerde in te schatten of het een welgemeende vraag was, of dat er weer de plagende aard onder lag verscholen. Als het het tweede was en het zou weer zo escaleren wist Connor überhaupt niet of hij het wel aandurfde. Hij wist letterlijk net pas hoe het eraan toeging met twee mannen, uitgelegd door middel van een tomaat en een courgette, en daar hield het ook bij op. Een gemengde uitdrukking van shock en verbazing stond er op zijn gelaat, mede doordat Ethan bleef zeggen dat hij straight was, om vervolgens weer zulke shit uit te kramen. “Ethan…” zuchtte hij diep op zo’n toon alsof hij wilde dat een sibling stopte met hem plagen. Ondertussen begon het tomatensausje steeds meer voor en geur te krijgen, maar ook steeds meer groentes. “You horny little bastard,” sprak hij op een lichte toon zodat het niet kwaad klonk of iets dergelijks, maar de knalblauwe kleur op zijn wangen bleef stand houden. Al helemaal niet Ethan direct beelden van hen twee naar boven riep. “I’m not having sex with you right now, I’m not ready for that,” lachte hij, enorm nerveus door de vraag waardoor hij zijn blik ook verlegen op het keukengerei voor hem hield en niet naar Ethan. “You can get a kiss at most, but not… not sex,” verduidelijkte hij nog even terwijl hij in de pan roerde en nadacht over Ethans verwarrende gedrag richting hem. Het ene moment werd hem hard in het gezicht gesmeten dat hij hem enkel zou zien als een vriend en niet meer vanwege zijn seksuele oriëntatie. Wellicht was de man zelf ook verward door zijn gevoelens, dat hij zelf ook niet meer wist wat hij nou het liefste had? Of wellicht snoepte hij wel van twee werelden, maar zat hij nog in de ontkenningsfase. “Are you sure…” begon Connor en keek Ethan aan, maar begon halverwege te twijfelen of vragen of hij wel zeker wist dat hij straight was in Ethans ogen ook niet weer teveel in de categorie ‘refereren naar wat tussen hen gebeurd was’ viel. Hierdoor viel de android still terwijl hij de man moeilijk aankeek, zijn hoofd vervolgens schudde als in nevermind, en zich weer focuste op het eten voor hem. Liever iets te voorzichtig en dat de man hier bleef, dan dat hij weer boos de deur probeerde uit te stormen.

_________________


“Is the desire to be free
a contagious disease?”

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Grossworth

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 24-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   do aug 09, 2018 11:59 am







Ethan was opgelucht om het feit dat Connor zijn uitleg begreep. Dan hoefde Ethan het tenminste niet nog een keer uit te leggen. Dat zou hij waarschijnlijk niet overleven. Wetend dat het onderwerp nog niet was over geblazen, voelde Ethan nog steeds enige nervositeit en besloot hij daarom niet al te veel te zeggen. Hij liet vooral Connor aan het woord en reageerde enkel als er naar zijn reactie of bevestiging werd gevraagd. Het liefste wou Ethan het er niet over hebben, maar hij wist ook dat hij nu alle vragen uit de weg moest halen omdat hij ze anders later weer kon verwachten. Aangezien ze nu toch nog bezig waren, kon hij ze beter nu allemaal beantwoorden. Uiteindelijk kwam Connor met een slang aan vragen waarvan Ethan op keek. Vooral omdat het opnieuw een paar gevoelige onderwerpen aansneed. Ethan keek dan ook even weg en nam een hap lucht om zijn kalmte enigszins te bewaren. De vraag over zijn seksuele kennis met een man zorgde er even voor dat hij terugdacht aan een bepaald stuk in zijn verleden. Wetend dat hij er niet al te diep op in wou gaan, maakte hij opnieuw duidelijk dat hij hetero was en dus geen seks wou hebben met een man. Ethan maakte dan ook nog maar eens duidelijk dat hij helemaal niet zo’n seksmaniak was als dat Connor hem omschreef. Desondanks zijn eerdere woorden kon hij het niet laten om toch de vraag te beantwoorden in welke positie hij het liefste zou zitten, áls hij het ooit zou doen met een man. Verrassend genoeg had Ethan die vraag al lang voor zichzelf beantwoord. Wellicht kwam dat omdat hij voorgaande relaties met een vrouw had gehad en daarbij een soortgelijke rol had gespeeld. “So you like to have control?” klonk de vraag waar Ethan van op keek. Ethan keek even wat bedenkelijk. ”Hmm..I wouldn’t say it’s because I like control,” mompelde Ethan bedenkelijk. Hij wist zelf ook niet echt goed waarom hij zichzelf het liefste in die positie zag. ”I think I would just feel more comfortable,” antwoordde Ethan. Hij had zelf niet half door hoe comfortabel hij er nu over sprak terwijl hij er eigenlijk fel tegen moet zijn. De stress van eerder leek totaal weggeëbd te zijn. Doordat hij zich nu een stuk meer op zijn gemak voelde, kwam de nieuwsgierigheid naar boven. Hij was benieuwd hoe Connor nu over seks dacht, nu de android wist hoe het tussen twee mannen ging. Nieuwsgierig vroeg hij het aan de android. Hij voegde al snel toe dat hij de seks tussen twee mannen bedoelde om enige verwarring uit de weg te gaan. Connor richtte zich meteen op hem en keek hem verbaasd hij. Ethan merkte op hoe de android opnieuw blauw aanliep, waardoor Ethan lichtjes moest glimlachen. Het bleef er ontzettend schattig uit zien. Hij merkte op hoe Connor niet meteen antwoord gaf en hem wat shockeerd aankeek, waardoor Ethan besloot hem tijd te geven. Het was misschien een wat gewaagde vraag voor een android. Al helemaal voor een android die niet voor dat doeleinde was gemaakt. Zelf had Ethan niet door dat zijn vraag door eerdere gebeurtenissen totaal anders kon worden opgevangen. Rustig wachtte hij af op Connor om hem antwoord te geven. “Ethan…” verzuchtte Connor uiteindelijk waardoor Ethan wat vragend op keek. Had hij iets verkeerds gezegd? Ondertussen ging Connor nog steeds door met het eten koken en verdwenen er steeds meer groente in de pan. Daar ging Ethan’s hoop dat niet alles voor hem zou zijn. Ethan richtte zijn blik al snel terug op Connor zodra hij iets meende te horen. “You horny little bastard,” sprak Connor. Ethan trok lichtjes een wenkbrauw op en keek bedenkelijk naar Connor. Hij snapte niet waar Connor het idee vandaan haalde dat Ethan nu zin had had in seks. Ondertussen werd Connor enkel blauwer en Ethan enkel verwarder. “I’m not having sex with you right now, I’m not ready for that,” lachte Connor nu van de nervositeit. Even keek Ethan verbaasd, waarna het tot hem doordrong wat Connor bedoelde. Ethan herhaalde zijn voorgaande woorden in zijn hoofd en begreep nu hoe zijn vraag als een uitnodiging had kunnen klinken in Connor’s oren. ”Dear god.. No Connor I-..,” poogde Ethan, maar kwam zelf niet goed uit zijn woorden. De schaamte en nervositeit die even in zijn lichaam weg waren geweest, kwamen nu met een knal weer terug. “You can get a kiss at most, but not… not sex,” maakte Connor duidelijk. Ethan legde een hand tegen zijn voorhoofd aan en schudde even met zijn hoofd. Hij kon niet geloven dat hij zelf zo stom was geweest om die vraag te stellen. “Are you sure…” klonk het en Ethan keek op naar Connor. Even keek hij vragend omdat de android zijn vraag niet afmaakte, maar met een tweede gok kon Ethan er wel achter komen wat Connor wou vragen. Connor schudde uiteindelijk zijn hoofd en richtte zich weer op het eten. ”No Connor! I didn’t mean to! I-..,” sprak Ethan haastig en kwam binnen een paar stappen naast de android staan. Even nam hij een hap lucht om tot rust te komen zodat hij beter uit zijn woorden kon komen. ”I didn’t mean it like that,” verklaarde Ethan nu. ”I don’t want to have sex with you!” verzekerde Ethan hem. Hij slaakte nogmaals een gefrustreerde zucht. Hoe had hij het in hemelsnaam zover kunnen laten komen? Even week hij zijn blik af naar de pruttelende saus die steeds meer aroma en kleuren kreeg. Voorzichtig richtte hij zijn blik weer op Connor. Peinzend over zijn eigen gedachten en handelingen, besloot hij toch alles op het onzekere te zetten en legde hij voorzichtig een hand tegen Connor’s gezicht. Hij voelde meteen weer hoe de fijne warmte in zijn onderbuik rees. Even genoot hij enkel daarvan en liet hij zwijgend zijn duim over diens wang gaan, waarna zijn blik Connor’s bruine puppy ogen probeerde te vinden. ”I would never do anything against your will alright? Just tell me if you don’t like it what I’m doing. I don’t want to do anything that doesn’t feel good to you,” verzekerde hij de deviant op een gedempte toon. Even keek hij Connor doordringend aan, om er zeker van te zijn dat zijn woorden tot hem doordrongen, waarna hij voorzichtig naar hem toe boog en een klein kusje plaatste op zijn wang. Vervolgens liet hij zijn hand weer zakken en nam hij een stapje afstand zodat hij niet in de weg stond. Zijn blik ging terug naar het eten. ”It smells amazing by the way,” complimenteerde hij de android wederom. ”Should I prepare the table? Oh and get the blue blood for you?” vroeg Ethan alsof er zojuist niks was gebeurd.


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Grossworth

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 24-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   ma aug 13, 2018 11:40 am



CONNOR
I think, therefore I am

Het had even wat pijn en moeite gekost maar uiteindelijk was het Ethan gelukt om met een heel schouwspel van fruit aan Connor uit te leggen hoe seks tussen twee mannen nou precies plaatsvond. Even had de android het koken stilgelegd om te kijken naar wat Ethan uithaalde met de groentes en luisterde aandachtig. Het kostte hem wat tijd om alles fatsoenlijk te kunnen verwerken doordat hij moeite had met het daadwerkelijk voorhalen van de beelden. Toen het hem echter lukte alles in te beelden werd zijn hoofd zo blauw als het maar zijn kon bij het idee dat Ethan en hij dat, volgens zijn buren, zonet nog gedaan hadden. In eerste instantie had hij zijn hoofd verlegen door de schaamte van Ethan weggedraaid, maar voelde na een tijdje de nieuwsgierigheid toch opborrelen naar het spektakel. Hij wist er amper tot niets vanaf wat hem nieuwsgierig maakte en daarom Ethan in een paar seconden uit het niets allerlei vragen stelde, wat vooral persoonlijk op Ethan neerkwam. De man beweerde nooit seks te hebben gehad doordat hij hetero was, maar áls hij zou moeten kiezen dan zou hij voor de 'zucchine' positie gaan. Eventjes dacht Connor erover na en concludeerde uiteindelijk dat Ethan het vast fijn vond om vaak de controle te pakken tijdens de seks. "Hmm...I wouldn't say it's because I like control," sprak hij bedenkelijk waardoor Connor hem nieuwsgierig bleef aankijken, benieuwd welke reden er dan wel achter lag. "I think I would just feel more comfortable," concludeerde de man uiteindelijk waardoor Connor knikte. Ergens was het logisch, de 'zucchini' positie leek natuurlijk het meest op de rol die hij tijdens de seks met een vrouw speelde. En gezien Ethan nog steeds standvastig volhield dat hij hetero was, klonk dat best logisch. Even viel er een comfortabele stilte terwijl de android verderging met koken waarbij hij zijn beste beentje voor probeerde voor te zetten. Hij wilde immers dat Ethan ongelogen van zijn eten zou genieten, en daarnaast was het ook nog eens lekker gezond. Des te lekkerder het was, des te meer gezonde vitamientjes en dergelijke de man zou binnenkrijgen. Iets wat hard nodig was als je alleen oordeelde aan de myriade van fastfoodketen verpakking en de inhoud van de koelkast in Ethans huis. Net toen de android een einde begon te breien aan de pastasaus hoorde hij een welbekende vraag aan zijn trommelvliezen kloppen, maar met een net wat andere context. Vrijwel meteen legde de android de link tussen de twee gebeurtenissen waardoor hij in twijfel trok wat voor aard de vraag bevatte. Wilde Ethan nu ineens seks met een man, met hem? De nervositeit rees meteen waardoor de blauwe blos die net begonnen was met wegvagen weer tien keer zo hard tevoorschijn kwam. Even bleef hij sprakeloos stil waarbij hij de man ook gechoqueerd aankeek, niet wetend wat hij nou eigenlijk wilde. Hij sprong echt van de hak op de tak. Ethan had al wat ervaring op het vakgebied, ook al was dat niet met mannen, maar in ieder geval in het algemeen. Connor zelf had echter 0,0 ervaring, hell hij wist pas een paar minuten dat mannen überhaupt seks konden hebben en hoe. Het maakte hem alleen maar nerveuzer waardoor hij uiteindelijk concludeerde dat hij er totaal niet klaar voor was, en vertelde dit dan ook verlegen en nerveus aan Ethan. Nerveus roerde de android in de saus terwijl deze allang klaar was, maar zocht simpelweg wat afleiding zodat hij Ethan niet aan hoefde te kijken. "Dear god... Connor no I-" hakkelde de man waardoor Connor hem even twijfelend aankeek en hem voorstelde dat hij wel een kus kon krijgen, maar verder dan dat wilde hij nog niet gaan, hopend dat hij daar tevreden mee zou zijn als hij op iets uit was. Hij vroeg zich af of de man wel écht honderd procent heteroseksueel was, maar besloot het uiteindelijk maar niet te vragen om te voorkomen dat hij hem weer de pan zou uit flippen. Geschrokken deinsde hij wat naar de zijkant toen Ethan ineens uit het niets naast hem stond waarbij hij hem wat gespannen en onzeker aankeek, niet goed wetend wat de man van plan was. "No Connor' I didn't mean to I-" stamelde de man waarbij Connor ietsje kon ontspannen omdat het erop leek dat hij niets van plan was. "I didn't mean it like that!" vervolgde de man na een diepe zucht. "I don't want to have sex with you!" Vervolgde Ethan vervolgens met een diepe zucht waardoor er een gemengd gevoel van opluchting en teleurstelling door hem heen ging. De uitspraak klonk enorm direct en Connor snapte het wel als de man écht hetero was. Maar hij kon niet ontkennen dat de toon dat aangaf dat het idee al te absurd was, hem diep van binnen wel pijn deed. Zijn blik volgde die van Ethan die landde op de pan met pruttelende saus, waarvan Connor nu pas realiseerde dat hij was gestopt met roeren, om daar weer mee verder te gaan zodat het niet zou aanbranden. Toen hij echter Ethans hand tegen zijn gezicht voelde. Even ging zijn verward blik naar Ethan om vervolgens zijn ogen te laten afdwalen naar de duim die zijn wang streelde. Vrijwel meteen kwamen de warme kriebels weer terug in zijn onderbuik waardoor hij de man in eerste instantie niet goed durfde aan te kijken. Uiteindelijk sloot hij even genietend zijn ogen door het kleine gelukzalige moment, maar opende ze uiteindelijk toch weer om Ethan aan te kijken. "I would never do something against your will alright? Just tell me if you don't like what I'm doing. I don't want to do anything that doesn't feel good to you," sprak Ethan zachtjes en geruststellend zodra ze oogcontact maakten. Zwakjes knikte Connor dat hij begreep wat de man zei en week uiteindelijk zijn blik weer van de doordringende van de jongeman af. Verbaasd keek hij toe hoe Ethans gezicht dichterbij kwam waardoor hij wat verstijfde, maar al snel bleek dat het om een simpel wangkusje ging. Desondanks het simpele gehalte voelde hij zich weer helemaal warm worden terwijl hij een blauwe blos droeg op die wangen. Nog voordat hij genoeg tijd had om alles te verwerken nam Ethan alweer afstand om te doen alsof er niets gebeurd was. "It smells amazing by the way," complimenteerde hij hem, doelend op het eten. Even keek de android hem beduusd aan, maar glimlachte uiteindelijk wel. "Thank you," glimlachte hij dan ook lief en zette de saus op laag vuur zodat het warm zou blijven. Vervolgens ging hij de zucchini noodles in water doen om ze te koken. "Should I prepare the tablet? Oh and get the blue blood for you?" Stelde Ethan uiteindelijk voor waardoor Connor knikte. "Yeah, yeah sure," stemde de android in met een zwak glimlachje terwijl hij verderging met het klaarmaken van het groentehapje. Toen de noodles eenmaal klaar waren drukte hij er nog wat overtollig vocht uit zodat Ethan niet eerder een hap water dan noodles nam. Toen de tafel gedekt was zette Connor de pannen neer op de onderzetters zodat Ethan zelf kon bepalen hoeveel saus hij erbij wilde. Vervolgens ging de jongeman zitten waar Ethan het thiriumzakje had geplaatst en keek de man aan. Nog steeds brandde de vraag naar wie Ethan eigenlijk was in zijn achterhoofd waardoor hij hem nieuwsgierig aankeek. "Could you, could you tell me something about yourself? We actually barely know each other," vroeg de android uiteindelijk met een glimlach zijn lippen sierend, nieuwsgierig naar wie de man eigenlijk was in zijn eigen habitat.


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ethan Grossworth

avatar

Aantal berichten : 63
Registratiedatum : 24-06-18

BerichtOnderwerp: Re: Drained   ma aug 13, 2018 5:29 pm







In eerste instantie begreep Ethan niet wat Connor bedoelde met zijn woorden. Hij kon wel begrijpen dat zijn vraag hem misschien in enige verlegenheid had gebracht, maar toch niet zo erg dat de jongen zo erg moest blozen en zacht begon te praten. Naarmate de android verder sprak begon het te dagen wat Connor dacht wat Ethan van hem vroeg. Meteen voelde Ethan paniek oplaaien. Hij wou voorkomen dat Connor dacht dat Ethan hem daar zou maar naar zou vragen. Meteen probeerde Ethan dan ook in de ontkenning gaan, maar gepaard met zijn paniek kwam er niet veel meer uit dan enkel gestotter. Hij wist dat hij zichzelf eerst tot een kalmte moest roepen om alles duidelijk uit te kunnen leggen. Daarom nam hij even een hap lucht en probeerde paniek tot een kalmte te roepen. Hij liep naar Connor toe en kwam naast hem tot een halt. Meteen zei hij de jongen dat hij het niet zo had bedoeld en dat hij nooit seks zou willen hebben met hem. Even keek hij naar de saus die stond te pruttelen, waarna zijn blik ging naar Connor die nog niet erg op zijn gemak leek. Ethan voelde zich schuldig over het feit dat hij de jongen in een ongemakkelijke positie had geplaatst. Hij wou het gesprek zeker niet nog ongemakkelijker maken. Voorzichtig legde hij zijn hand tegen diens gezegd. In zijn ogen leek het hem de beste manier om tot Connor door te dringen en gerust te stellen. Vervolgens zijn hij zachtjes, maar doordringend, dat hij nooit iets tegen Connor’s wil in zou doen. Hij zou de jongen nooit iets aan willen doen. Ook al was het nog zijn werk. Hij zou het niet meer over zijn hart verkrijgen. Dat realiseerde hij zich nu. Even ging zijn blik naar Connor’s wang. Hij kon de zachte huid haast al bijna proeven, waardoor hij zich niet kon inhouden en een zacht kusje plaatste op de wang. Het was toch een onschuldig iets. Het zou geen kwaad kunnen. Niet wetend waarom hij het zelf deed, voelde hij zich er desondanks ontzettend gelukkig onder. Hij voelde zich enigszins opgelucht en hij wist niet waarom. Lang bleef hij er niet bij stil staan en richtte hij zich op het eten. Terwijl hij de jongen los liet merkte hij op hoe Connor was verrast leek, maar Ethan besloot er niet op in te gaan. Waarschijnlijk was het juist beter als hij het met rust liet. De heerlijke aroma rees uit de pan met de saus en zo gaf hij Connor een oprecht compliment over het eten dat meer groente bevatte dan Ethan in de afgelopen jaren had gehad. "Thank you," bedankte de jongeman hem met een lief glimlachje. Ethan begon spontaan ook te glimlachen en was blij om de glimlach te zien. Het nam iets van de bezorgdheid weg. Ethan keek even naar Connor die zich nu weer op de courgette slierten richtte en besefte zich al snel dat hij misschien iets moest doen om te helpen. Het eten was al bijna klaar dus daar kon hij niks meer aan doen, maar hij kon nog wel de tafel dekken. Snel stelde hij dat voor en voegde er ook aan toe of hij de overige zak thirium op moest halen. Connor knikte. "Yeah, yeah sure," ging hij akkoord. Ethan knikte nog even, waarna even rond keek. Hij richtte zich op de verschillende lades en kastjes en begon ze één voor één open te trekken om op zoek te gaan naar een bord, bestek en onderzetters. Al snel vond hij de bestekla en haalde een mes, vork, lepel en opscheplepels er uit. Ergens verwonderde hij zich erover dat een android hierover bezat, maar wist ook dat Connor’s huis er natuurlijk zo menselijk mogelijk uit moest zien. Zodra hij ook een bord had gevonden liep hij naar de tafel en zette hij het bord neer en legde het bestek ernaast. Nog even ging hij terug naar de keuken om de onderzetters tevoorschijn te halen en ook op de tafel neer te zetten, waarna hij de tafel met een blik goedkeurde en vervolgens richting de trap liep. Eenmaal boven wou hij in eerste instantie naar de badkamer lopen, maar besefte zich toen dat er waarschijnlijk nog wat zakken in de slaapkamer lagen doordat hij zo plotseling was vertrokken. Hij liep de slaapkamer in en vond al snel een volle zak blauw bloed op de grond liggen. Hij pakte het op en keek even de slaapkamer rond, waarna zijn blik op de bekladde badkamer viel. Ze zouden toch echt snel de kamers schoon moeten maken. Als er politie over de vloer kwam hielp het bestek in de lades niks meer tegenover de grote spatten thirium dat over al zat. Ethan besloot weer snel terug naar beneden te gaan zodat Connor niet op hem hoefde te wachten. Hij legde de zak bloed tegenover de plek waar hij het bord had geplaatst. Net op dat moment kwam Connor met de pannen. Hij zette de pannen neer op de onderzetter en nam vervolgens plaats aan tafel. Ethan volgde diens voorbeeld en nam ook plaats aan tafel. Zijn blik ging van zijn bord naar de pannen die voor hem stonden. Het besef zonk in dat hij nu die vele groenten naar binnen moest werken. Ethan voelde meteen een brok in zijn maag ontstaan en voelde de neiging opkomen om meteen een pizza te bestellen. Hij wist dat hij niet onbeschoft over moest komen en probeerde zichzelf ertoe te zetten om de opscheplepel op te pakken en de noodles in zijn bord te scheppen, maar toen viel zijn blik op Connor. Ook hij was nog niet begonnen aan zijn ‘voedsel’. De jongen keek hem nieuwsgierig aan, waardoor Ethan hem wat vragend terug aankeek. "Could you, could you tell me something about yourself? We actually barely know each other," vroeg Connor met een glimlachje. Ethan was licht verbaasd. Hij had die vraag niet verwacht, maar vond het niet per se erg. ”Yea sure,” reageerde hij daarom ook vrijwel meteen, waarna hij even wat moeilijk keek. ”Let me think of something though,” mompelde hij bedenkelijk. Hij zelf vond dat zijn leven maar wat saai was en wist niet goed wat hij over zichzelf kon zeggen. Ja hij kon over zijn ex praten, over zijn zoontje, over zijn baan, onderwerpen waarvan Connor waarschijnlijk meer zou willen weten, maar de meeste onderwerpen waren nog te gevoelig voor Ethan om zo luchtig tijdens het eten over te praten. Terwijl hij aan iets dacht besloot hij de moed bijeen te rapen en begon hij de slierten courgette op zijn bord op te scheppen. Even keek hij ernaar, maar besloot er niet te lang bij stil te staan en ging verder met de saus. Voordat hij het eten durfde aan te raken, besloot hij zich weer te concentreren op de vraag. Hij richtte zijn blik op Connor. ”Well I was a construction worker,” begon Ethan uiteindelijk. Hij besloot er maar niet bij te zeggen dat dat ook de reden was waarom hij één van de eerste was die zonder werk zat. Werk in de bouw was één van de eerste banen die was ingepikt door de androids. Daarbij ging hij er vanuit dat Connor die link ook kon leggen. ”I am not really found of pets or nature, for some reason they don’t like me and for that reason I don’t like them,” sprak Ethan verder. Hij schepte de saus door de noodles heen terwijl hij verder sprak. ”I used to live in another state, but moved here due some issues,” vervolgde hij en wuifde al snel met zijn hand als teken dat dat ook een no-go area was. Ethan zuchtte zachtjes en week even zijn blik af naar buiten. Verder wist hij niet goed wat hij moest zeggen. Ergens wou hij graag over zijn zoontje praten. Hij was immers zijn grote trots en licht in de duisternis, maar hij was bang dat Connor er op door zou vragen. Even richtte hij zijn blik op de android en besloot uiteindelijk het toch te proberen. Hij wou gewoon zo graag praten over hem. ”And as you know, I have a son,” sprak Ethan. ”His name is Nathan and he’s now about six years old,” vervolgde hij. Een glimlach begon langzaam rond zijn lippen te verschijnen naarmate hij langer over zijn zoontje sprak. Even dreef hij een beetje weg in de gedachten aan hem en aan hoe het vroeger was geweest om met zijn zoontje te zijn. ”He’s a very happy and smart kid. I’m sure he’s annoying a lot of other children with his cleverness right now,” sprak Ethan verder. Even glimlachte hij weer, waarna hij zijn hoofd wat schudde om zichzelf uit de dag droom te halen en richtte zijn blik weer op Connor. ”But like I said.. He’s not with me and probably never will be,” maakte Ethan duidelijk, in de hoop te voorkomen dat Connor er op door ging. Zijn blik ging naar de groenten die op zijn bord lag. Voorzichtig maakte hij een hap voor zichzelf klaar, maar durfde nog niet toe te happen. Hij richtte zich weer op Connor. ”What about you? I don’t know anything about you either. Can you tell me a bit about yourself?” legde Ethan nu de vragen terug bij de android terwijl hij de hap nog geduldig op zijn vork liet staan.


_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Drained   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Drained
Terug naar boven 
Pagina 2 van 4Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
LiLo :: Outskirts :: Whereabouts-
Ga naar: